Kościół w Studzieńcu

pw. św. Wawrzyńca

Zwiedzony: 10 stycznia 2008

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 
kościół –
202 z dnia 31.05.1950 oraz 295 z 12.04.1961
dzwonnica –
295 z 12.04.1961 oraz 1389 z 29.09.1964

Kożuchów, PL
2°C
Scattered clouds
Kościół w Studzieńcu
styczeń 2008

Położenie:

Kościół w Studzieńcu – 

(niem. Streidelsdorf), 

w północno–zachodniej części wsi, przy drodze do Nowej Soli, 

w powiecie 

nowosolskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Katolicki obiekt sakralny, kościół filialny parafii pw. św. Antoniego w Nowej Soli w Studzieńcu, dekanat Nowa Sól, diecezja zielonogórsko–gorzowska.

Kościół bez wieży powstał w II połowie XIII w. z kamienia i rudy darniowej. Dzwonnica dobudowana została w XV w., zawieszono w niej dzwon ufundowany w 1495 r. Niestety nie dotrwała ona do naszych czasów. Obecna dzwonnica pochodzi z 1752 r. Po zakończeniu wojny kościół był kościołem filialnym parafii Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny w Kożuchowie.

Architektura

Kościół założony jest na rzucie prostokąta z nawą tej samej szerokości co prezbiterium od wschodniej strony, które zamknięte jest trójkątnie. Prezbiterium jest najstarszą częścią kościoła. Od strony zachodniej stoi wolno stojąca drewniana dzwonnica. Od strony wschodniej na zewnątrz wmurowano epitafia. Dach kościoła pokrywa gont drewniany. Całość otacza mur kamienny. Mimo że kościół był wielokrotnie przebudowywany, zachował wczesnogotycki styl.

na podstawie

Wikipedii

Opis powstał na podstawie:

Kościół św. Wawrzyńca w Studzieńcu
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Pałac w Osowej Sieni

Pałac w Osowej Sieni zostały zbudowany w 1878 na miejscu stojącego tam XVIII-wiecznego dworu. Wybudował go Eugen Friedrich Heinrich baron von Seherr – Thoss na prośbę swojej żony Anny Julia Teresy, która odziedziczyła dwór, a której marzył się okazały pałac z najwyższą w okolicy wieżą. Do dzisiaj na drzwiach frontowych widnieją ich inicjały, tylko wieńczącą je koronę zniszczono po wojnie jako nie pasującą do ówczesnej ideologii.

Pałac w Bielicach

Dwór w Bielicach wzmiankowany jest w końcu XVIII w. Budowę obecnego obiektu rozpoczęto w 1865 r. z inicjatywy ówczesnych właścicieli rodziny von Rosenegk. Budowę pałacu zakończono w 1867 r. Obok pałacu powstał park krajobrazowy założony przez ogrodnika Scholza z Żar. Po wojnie mieściły się tu biura i mieszkania pracownicze PGR-u.

Kościół w Niegosławicach

Wczesnogotycki kościół parafialny pw. św. Anny zbudowany został w II połowie XII w. z kamienia polnego. Początkowo była to budowla jednonawowa z prostokątnym prezbiterium, do której w 1601 roku dostawiono wieżę, a w 1750 kaplicę od północy. Barokowe wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII w. Kościół otacza mur, w którym umieszczono gotycką, murowaną z kamienia, ostrołukową bramę z XV w., nakrytą dachem czterospadowym. W narożniku muru znajduje się również dawna kaplica grobowa z XVIII w.

Pałac w Kożuchowie

Od 1709 roku stary folwark położony w rejonie przedmieścia głogowskiego przeszedł w posiadanie rodziny von Kalckreut. Z ich inicjatywy w pierwszej połowie XVIII w. powstała rezydencja szlachecka w otoczeniu parku. Kalckreutowie byli jego właścicielami do końca II wojny światowej. Pałac spalony został w 1945 roku, a jego resztki rozebrano w 1963 r.

Dawny kościół ewangelicki w Nowym Miasteczku

Klasycystyczny kościół powstał w latach 1784-85 na miejscu starszego, szachulcowego z 1744 r. Tuż po II wojnie światowej budynek kościoła był systematycznie dewastowany. Część wyposażenia, w tym ołtarz wywieziono do Krosna Odrzańskiego, reszta została zniszczona. Do dziś nie jest do końca wyjaśniona sprawa kradzieży dwóch dzwonów z kościelnej wieży. Pod koniec lat 50. budynek zaczął być wykorzystywany jako magazyn fabryki mebli. Dzięki różnym zabiegom Zielonogórskie Fabryki Mebli sfinansowały remont dachu kościoła.

Dwór w Chotkowie

Dwór w Chotkowie pochodzi z połowy XVI w. Pierwotnie była to renesansowa budowla o trzech kondygnacjach, murowana z kamienia, otoczona fosą i murem mającym cztery basteje w narożnikach. W 1709 roku został przebudowany w stylu barokowym z inicjatywy Jerzego von Prosskau.

Kościół w Sławie

Pierwszy kościół drewniany, po raz pierwszy wzmiankowany został w 1404 roku. W 1524 roku kościół został przejęty przez ewangelików. Jednak w wyniku wojny 30-letniej protestanckie świątynie były zwracane katolikom. W Sławie urządzono wyścig konny, decydujący do kogo należeć ma kościół. Wygrali go katolicy, a dwie podkowy zdjęte z kopyt zwycięskiego konia przybito do okien na zewnątrz świątyni.

Dawny kościół ewangelicki w Kożuchowie

W latach 1709-1710 wzniesiono poza murami miasta kościół ewangelicki (jeden z sześciu Kościołów Łaski na terenie Dolnego Śląska), który jednak zgodnie z założeniami (jak wszystkie inne kościoły protestanckie) nie posiadał wieży. Wieżę (zachowana do dzisiaj) zbudowano dopiero w 1826 roku. Wysoki koszt prawa do postawienia kościoła (95 tys. guldenów) spowodował, że nie mogła powstać budowla murowana. Pierwotnie był więc to budynek typu szachulcowego na planie krzyża greckiego, który dopiero w latach 1831 i 1857-1859 przemurowano.

Ruina kościoła w Zatoniu

Ruina kościoła w Zatoniu z XIII w. Zbudowany z kamienia polnego i rudy darniowej (charakterystyczne brunatne elementy muru). W XVI w. przejęli go protestanci. Po kontrreformacji z powrotem przejęty przez katolików.

Kościół w Borowie Wielkim

Wczesnogotycki kościół wybudowano na niewielkim wzniesieniu w środkowej części wsi. Powstała wtedy jednonawowa, murowana z kamienia i cegły świątynia z wyodrębnionym prostokątnym prezbiterium. W XV w. kościół przekształcono, dobudowując od północy do prezbiterium zakrystię i do nawy od zachodu wysoką, wzmocnioną masywnymi skarpami wieżę.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: