Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gaworzycach

Evangelische Kirche

Zwiedzony: 26 grudnia 2020

Obiekt zabytkowy

nr rej.: A/1548/380 z 2.04.1963

,
0°C
kosciol-matki-bozej-rozancowej-w-gaworzycach
grudzień 2020

Położenie:

Kościół Matki Bożej Różańcowej w Gaworzycach – 

(niem. Quaritz), 

w centrum miejscowości, 

w powiecie 

polkowickim, 

w województwie dolnośląskim, 

w Polsce.

Opis:

Rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Barbary w Gaworzycach.

W czasie reformacji kościół pw. Barbary przeszedł w ręce ewangelików, ale nakazem cesarza został zwrócony katolikom w 1654 r. Z racji, że protestanci nie mieli własnego kościoła, wspólnota postanowiła zbudować nową świątynie w latach 1741-1743.

Budynek o konstrukcji szkieletowej, z przeznaczeniem na odprawianie nabożeństw, z czasem został przebudowany na masywny budynek z cegły. W 1870 r. kościół otrzymał strzelistą, neogotycką wieżę.

Budowla jest murowana, salowa, w jej wnętrzu znajdują się empory. Elewacje kościoła są akcentowane pilastrami, Świątynię nakrywa dach dwuspadowy z naczółkami. Wieża kościoła na narożnikach jest oskarpowana i zwieńcza ją wysoki, ostrosłupowy dach hełmowy.

Galeria:

Inne zabytki w województwie dolnośląskim:

Dwór w Radomierzu

Pierwsze wzmianki o właścicielach wsi pochodzi z XIV w. kiedy to była własnością rycerza Clericusa Bolcze. W roku 1506 miejscowość została kupiona przez boczną linię bogatego rodu Schaffgotschów, którzy zarządzali majątkiem z przerwami do połowy XVII w. K. Eysymontt przypuszcza, że fundatorem dworu był Bernard I Schaffgotsch, czyli dwór powstał przed jego śmiercią w 1559 roku. Następna rozbudowa nastąpiła kiedy majątkiem zarządzał Bernard III Schaffgotsch około 1612 roku. W roku 1644 nastąpiło zniszczenie dworu, został on jednak natychmiast odbudowany. W 1779 roku w wyniku pożaru zginęły trzy osoby. W trakcie odbudowy zmieniono wygląd elewacji.

Zamek Czocha

Na wysokim bazaltowym wzniesieniu (360 m n.p.m.), które opasuje rzeka Bóbr stoi zamek założony prawdopodobnie przez Bolesława II Łysego na początku XIII w. Wcześniej w tym miejscu znajdował się gród kasztelański wymieniany w dokumentach z 1155 roku. Najstarszą częścią zamku jest kamienna cylindryczna wieża, którą po badaniach archeologicznych na przełomie lat 80 i 90 uznano za najstarszą murowaną budowlę w Polsce.

Zamek w Górze

Historia niewiele mówi o średniowiecznym zamku w Górze. Nie jest znany ani jej założyciel, ani późniejsi właściciele. Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1155 r. z bulli papieża Hadriana IV. Lokacji miasta dokonał książę Henryk III Głogowski około 1288 r. Od 1319 r. Góra należała do Piastów Śląskich z linii ścinawskiej. Od końca XIV w. stała się własnością Piastów cieszyńskich, którym to właśnie przypisuje się budowę murowanej siedziby. Zamek włączony był w obwód obwarowań miejskich, zbudowany był na planie czworoboku z kolistymi basztami umieszczonymi w narożnikach. W 1491 r. właścicielem Góry był Jan Olbracht, późniejszy król Polski. W XIX w. zbrojownię przebudowano na więzienie i pod tą nazwą jest znana do dziś dnia.

Bazylika Wniebowzięcia NMP w Krzeszowie

Sanktuarium maryjne (otoczony kultem obraz "Madonna z Dzieciątkiem" z I połowy XIII wieku - najstarszy obraz maryjny w Polsce, ufundowany prawdopodobnie przez fundatora klasztoru - Bolka I i ukoronowany papieskimi koronami przez Jana Pawła II w Legnicy 2 czerwca 1997). Za prezbiterium, we wzniesionej w latach 1735–1747 kaplicy o rokokowym wnętrzu, znajduje się mauzoleum Piastów świdnickich: Bolka I i Bolka II (XIV wiek).

Dwór w Glinicy

Glinica była rodowym gniazdem rodu von Niebelschütz nieprzerwanie od 1446 roku do końca II wojny światowej. Obecny obiekt powstał około 1680 roku w stylu renesansowym. W czasie wojny trzydziestoletniej uległ on zniszczeniu i został przebudowany w stylu wczesnobarokowym. Budynek na planie prostokąta o wymiarach 20 x 30 m., z zachowanym trójdzielnym podziałem. Otoczony fosą, nad którą od zachodu przerzucono mostek z kamienną balustradą. Podczas kolejnej przebudowy w 1900 roku od strony ogrodu dobudowano taras z umieszczonym nad nim balkonem. Od strony południowej powstał zaś balkon w formie loggi.

Zamek w Czerninie

Wieś Schyrnino wymieniana jest w dokumentach z 1308 roku. Wchodziła wtedy w skład dóbr kościelnych. Budowę zamku rozpoczął na przełomie XIV i XV w. kasztelan międzyrzecki Jan z Czerniny herbu Wierzbno. Po jego śmierci w 1423 r. zamkiem zajął się jego syn Jocusch Von der Czyrne, ale już siedem lat później sprzedał majątek niejakiemu Magnusowi von Label. Około 1492 roku zamek wraz z otaczającymi go dobrami trafia w ręce rodziny von Dohna. Ich starania doprowadziły do nadania przywileju lokacyjnego dla miasta przez Władysława Jagiellończyka.

Kościół w Jakubowie

Według niepotwierdzonych do końca przekazów na tych terenach istniała już drewniana świątynia za panowania Mieszka I w roku 991. Fakt istnienia kościoła jest mało prawdopodobny ponieważ opiera się wyłącznie na tradycyjnych dawnych przekazach, ale świadczy o istnieniu wspólnoty chrześcijańskiej na tych obszarach. Nieopodal wsi Jakubowo znajduje się znane już od XII wieku cudowne źródełko miejsce do, którego udają się pątnicy. Nosi ono nazwę św. Jakuba od, którego imienia pochodzi (przyjęła się) nazwa miejscowości.

Dwór w Brzegu Głogowskim

Dwór w Brzegu Głogowskim usytuowany jest na wzgórzu, stromo opadającym od północy na obszar łąk nadodrzańskich. Po jego wschodniej stronie położony jest park, pochodzący prawdopodobnie z połowy XIX wieku, choć założenie parkowe istniało już w XVIII stuleciu.

Pałac w Śremie

Pałac w Śremie z I ćw. XIX wieku (około 1820) zbudowany został dla rodziny von Lucanus. Późnoklasycystyczna,  piętrowa budowla na planie prostokąta. Wzniesiony na miejscu wcześniejszej rezydencji należącej do rodu von Stenberg.

Zamek w Wojnowicach

Gotycko-renesansowy nawodny zamek - obronna siedziba rycerska. Jeden z nielicznych tego typu zamków w Polsce. Początki zamku datuje się na XIV wiek (Johann Skopp). W XV w. należał do różnych rodów śląskich, m.in. von Schellendorf oraz von Krickov. W 1522 r. kupił go znany poeta Achatius Haunold, sprzedając go dwa lata później wrocławskiemu mieszczaninowi Mikołajowi von Schebitz. Nowy właściciel w latach 1515-1530 rozpoczął wyburzanie zamku z myślą o przebudowie go w nowoczesnym stylu. Po jego śmierci w 1537 r. nowym właścicielem została żona Jakuba Bonera - Lukrecja.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: