Kościół św. Antoniego w Nowej Soli

Zwiedzony: 23 lutego 2009

Obiekt zabytkowy

nr rej.: L-568/A z 15.03.2013

Nowa Sól, PL
9°C
Scattered clouds
Kościół św. Antoniego w Nowej Soli

Położenie:

Kościół św. Antoniego w Nowej Soli – 

(niem. Neusalz an der Oder), 

przy ul. Piłsudskiego, w centrum miasta, 

w powiecie 

nowosolskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Kościół św. Antoniego w Nowej Soli autorstwa berlińskiego architekta Friedricha Augusta Stülera, utrzymany w stylistyce neoromanizmu. Kamień węgielny położono 9 kwietnia 1835. Budowę ukończono w 1839.

Wybudowany z charakterystycznej czerwonej cegły, jednoprzestrzenny, stroną prezbiterialną skierowany na północ. Założony na rzucie prostokąta z wydzieloną we wnętrzu półkolistą absydą. Od północy przylega pięcioboczna zakrystia, od południa ośmioboczna wieża z zegarem. Wnętrze opięte dwukondygnacyjnymi emporami, wspartymi na filarach. Elewacje ze schodkowymi szczytami zdobione bogatymi gzymsami. Wieża sześciokondygnacyjna, zakończona tarasowo.

Olejny obraz Wniebowstąpienia Chrystusa, kopię Antoniego Allegri, ufundował Kronprinz pruski.

Organy zbudował prawdopodobnie mistrz organowy Georg Ludwig Hartig. Trzy dzwony odlał w 1839 Puchler w akordzie d-moll. Dwa z nich zostały w 1917 zabrane na cele wojskowe. Nowe dzwony odlał Geitner we Wrocławiu. Ale i tych nie oszczędziły wojny.

Po wojnie w świątyni rozpoczęli swoją posługę oo. kapucyni. W 1950 roku dekretem Kurii we Wrocławiu powstała tu parafia pw. św. Antoniego. Wnętrze świątyni dostosowane zostało do liturgii katolickiej. Kościół pw. św. Antoniego został odmalowany, otrzymał trzy nowe ołtarze, dwa nowe dzwony (wykonane w odlewni Jana Felsztyńskiego w Przemyślu) oraz nowoczesne witraże zaprojektowane przez Marię Powalisz Bardońską z Poznania.

Na terenie parafii znajduje się kościółek pw. św. Barbary w Nowej Soli. Został on zbudowany w 1900 przez starokatolików. Należy do zabytków kultury materialnej, ponieważ wzniesiono go w stylu czystego neogotyku angielskiego. Klasztor oo. kapucynów mieści się w odbudowanym przez zakon szpitalu joannitów z 1861.

na podstawie

Wikipedii

Opis powstał na podstawie:

Kościół św. Antoniego w Nowej Soli
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Wieża rycerska w Witkowie

Wieża rycerska w Witkowie zbudowana w XV wieku w stylu gotyckim. Przebudowana w stylu renesansowym i otoczona fortyfikacjami około 1557 roku. Powiększona w XVIII wieku. W zespole zamku zachowała się wieża mieszkalna, fragmenty gotyckiej polichromii, renesansowy wystrój architektoniczny oraz fragmenty umocnień bastionowych.

Kościół w Wichowie

Kościół pw. św. Marcina wzniesiono w Wichowie pod koniec XIII w. Przebudowy dokonano w połowie XVI w. powstała wtedy wieża i sklepienia. Zbudowany jest na planie prostokąta z wyodrębnionym prezbiterium. Jednonawowy, murowany z kamienia i cegły. Sklepienia w nawie i prezbiterium sieciowe, w zakrystii - kolebkowe. We wnętrzach ściany ozdobione średniowieczną polichromią z Pasją Chrystusa, Sądem Ostatecznym i Mater Misericordiae. Na uwagę zasługuje również późnogotycki tryptyk z około 1500 roku mistrza z Gościszowic i malowana manierystyczna ambona z XVII wieku.

Ruina kościoła w Długiem

Ruina kościoła w Długiem z XIII w. Zbudowany z kamienia polnego. Na początku XVI wieku przeszedł w ręce ewangelików. Większość mieszkańców wsi stanowili protestanci. W 1654 roku kościół ponownie trafił pod opiekę katolików. Z powodu braku wiernych popadł w ruinę. Zniszczenia dopełnił pożar w 1856 r.

Kościół w Nowym Miasteczku

Powstanie kościoła związane jest z lokacja miasta, jaka nastąpiła pod koniec XIII wieku obok osady targowej w Gołaszynie (zwanym wówczas Linda). Prawdopodobnie na początku była to budowla drewniana, przebudowana w XIV wieku na murowaną. Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1305 roku. W XV wieku nawę i prezbiterium nakryto sklepieniami, a od południa powstała empora. W XVI wieku od południa powstała nowa nawa z cylindryczną klatką schodową. Wieżę w tym czasie zwieńczono renesansową attyką. Od 1540 roku do 1652 roku kościół znajdował się w rękach protestantów.

Krzyż kamienny w Długiem

Krzyż kamienny w Długiem, odkryty przez Muzeum Ziemi Szprotawskiej w 2011 roku w zachodniej części muru otaczającego ruiny kościoła św. Jakuba.  Krzyż typu maltańskiego. Rozpiętość ramion wynosi 50 cm. Nie jest znana data ani powód powstania tego krzyża. Możliwe, że pochodzi on z późnego średniowiecza. Jest to jednak hipoteza nie poparta żadnymi dowodami. Datowanie utrudnia również bardzo prosta forma krzyża, nieposiadającego cech stylowych, pozwalających na przybliżone datowanie metodą analizy porównawczej.

Kościół św. Ducha w Kożuchowie

Kościół szpitalny wzniesiony przy szpitalu pod tym samym wezwaniem założono w drugiej połowie XIII wieku na dawnym przedmieściu żagańskim czyli poza murami miejskimi, przy obecnej ulicy 1 Maja. Pierwsza wzmianka w dokumentach pochodzi z 1320 r. mówiąca o zwiększeniu dotacji na kościół przez księcia Henryka IV. Następna pochodzi z 1349 roku kiedy to żagański mieszczanin Peter Unglowb część dochodów ze wsi Cisów przekazywał na rzecz szpitala św. Ducha.

Kościół w Borowie Polskim

Według tradycji kościół w Borowie Polskim istniał już w 1414 roku, obecny wzniesiony został na jego miejscu przez Rechenbergów w XV w. Gruntownej przebudowy dokonano ok. połowy XVI w.

Pałac w Henrykowie

Pierwsza wzmianka dotycząca dóbr rycerskich w Henrykowie wiąże się z rodziną von Nostitz i pochodzi z po­łowy XVI wieku. W XVII wieku osiedlili się tu von Schobergowie, a w 1701 roku właści­cielem został Johann von Knobelsdorff. Murowany i tynkowany pałac w Henrykowie zbudowany został na planie prostokąta, jako obiekt dwu­kondygnacyjny z częściowo użytkowym poddaszem, osadzony na wysokich piwnicach, zamknięty mansardowym dachem z naczółkami, krytym dachówką karpiówką.

Kościół Świętego Krzyża w Żaganiu

Według tradycyjnych przekazów po wylewie Bobru w 1332 roku, gdy na brzegu rzeki został znaleziony krzyż, księżna Matylda, małżonka Henryka IV zwanego Wiernym, na miejscu kaplicy ufundowała świątynię pod wezwaniem Krzyża Świętego.

Dwór w Chotkowie

Dwór w Chotkowie pochodzi z połowy XVI w. Pierwotnie była to renesansowa budowla o trzech kondygnacjach, murowana z kamienia, otoczona fosą i murem mającym cztery basteje w narożnikach. W 1709 roku został przebudowany w stylu barokowym z inicjatywy Jerzego von Prosskau.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: