Dwór w Kożuchowie

Dwór w Podbrzeziu Dolnym (Niedersiegersdorf)

Zwiedzony: 2 kwietnia 2018

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 94 z 16.04.1958

Rate limit exceeded, please try again in few seconds.
Dwór w Kożuchowie
kwiecień 2018

Położenie:

Dwór w Kożuchowie – 

(niem. Freystadt), 

dawniej w Podbrzeziu Dolnym (niem. Niedersiegersdorf)

w powiecie 

nowosolskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Założenie podworskie usytuowane jest na północno–wschodnim obrzeżu miasta, po zachodniej stronie ul. Garbarskiej, pod nr 39. Dawniej teren ten znajdował się poza obrębem administracyjnym Kożuchowa i należał do wsi Podbrzezie Dolne. Dwór ustawiony jest szczytem do wspomnianej wyżej ulicy. Budynek oddzielony jest od drogi ogrodzeniem z murowaną bramą wjazdową i furtką. Od południa i zachodu do dworu przylega częściowo zabudowane podwórze gospodarcze, a od północy ogród. Obecnie budynek jest nieużytkowany i należy do osoby prywatnej.

Dwór w Kożuchowie wzniesiony został prawdopodobnie ok. 1615 roku. Obecna jego forma nawiązuje do stylu klasycystycznego. Budowla rozplanowana jest na rzucie wydłużonego prostokąta z przybudówką od strony zachodniej. Fasada zwrócona jest w kierunku północnym. Dwukondygnacyjna bryła częściowo jest podpiwniczona, przekrywa ją dwuspadowy, mansardowy dach z lukarnami. Od zachodniej strony przylega do niej dwukondygnacyjna dobudówka nakryta dachem pulpitowym, mieszcząca boczną klatkę schodową. Elewacja frontowa jedenastoosiowa zaakcentowana jest w centralnej części sześcioosiową wystawką, zamkniętą trójkątnym szczytem, przekrytą dwuspadowym dachem. W piątej osi od wschodu umieszczone jest główne wejście. Elewacje podzielone są horyzontalnie przez profilowany gzyms wieńczący oraz nadokienny w wystawkach. Otwór drzwiowy zamknięty koszowo, ujęty jest gładką opaską z naczółkiem. Otwory okienne zamknięte prosto, na wysokości piętra obwiedzione analogicznym detalem jak drzwi, a w wystawkach gładką listwą. Pozostałe elewacje pod względem podziałów i dekoracji opracowane zostały analogicznie.

Rodzina Schwerdtfeger była ostatnimi właścicielami dworu od 1815 r. do zakończenia wojny. W tym czasie dwór przebudowano dwukrotnie. Pierwsza przebudowa nastąpiła przed 1874 r. Wzniesiono wtedy od zachodu trzykondygnacyjną przybudówkę z surowej cegły, zakończoną krenelażem. Druga przebudowa nastąpiła w 1912 r. po pożarze dachu. Wówczas to przybudówkę częściowo rozebrano i nad całością wybudowano dodatkową kondygnację, ukrytą częściowo w mansardowym dachu.

na podstawie

lwkz.p

Opis powstał na podstawie:

Kożuchów - Dwór
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Wieża ciśnień w Kożuchowie

Wieża ciśnień – powstała w 1908 roku w najwyższym punkcie miasta (111,80 m n.p.m.) przy ul. Szprotawskiej. Jest to budowla z cegły klinkierowej o wysokości 38,90 m, nawiązująca w swym stylu do średniowiecznego budownictwa obronnego. Zwężający się ku górze trzon, wzniesiony na planie koła, podtrzymuje zbiornik typu Intze. Wieża nadal jest użytkowana zgodnie z pierwotnym założeniem.

Zamek w Sulechowie

Wzniesiony w 1 połowie XIV w. z inicjatywy książąt głogowskich, zapewne na miejscu grodu, został przekształcony podczas odbudowy po pożarze w 1557 r., a w początku XVIII w. powiększony o skrzydło południowe. W XIX–XX w. gotyckie budynki, z wyjątkiem wieży, zostały wyburzone.

Krzyż pokutny w Ochli

Łaciński krzyż pokutny umieszczony na lewo od schodów prowadzących do kościoła. Jego wymiary to: 46 x 52 x 22 cm. Wykonany jest ze zlepieńca. Na krzyżu wyryta data 28.11.1604. Legenda mówi że krzyż postawiono ku przestrodze i dla zapamiętania zabójstwa pasterza przez ówczesnego dziedzica von Rothenburg w 1604 roku.

Kościół w Karczówce

Barokowy kościół Matki Boskiej Bolesnej wzniesiony w latach 1691 - 1698 na miejscu starszego. Jednonawowa budowla jest murowana z cegły i otynkowana z przylegającą od zachodu do prezbiterium zakrystią i od wschodu z kruchtą. Sklepienia kolebkowe z lunetami i faliste szczyty korpusu. Od zachodu kościół wieńczy wieżyczka z barokowym hełmem i latarnią.

Kościół w Niegosławicach

Wczesnogotycki kościół parafialny pw. św. Anny zbudowany został w II połowie XII w. z kamienia polnego. Początkowo była to budowla jednonawowa z prostokątnym prezbiterium, do której w 1601 roku dostawiono wieżę, a w 1750 kaplicę od północy. Barokowe wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII w. Kościół otacza mur, w którym umieszczono gotycką, murowaną z kamienia, ostrołukową bramę z XV w., nakrytą dachem czterospadowym. W narożniku muru znajduje się również dawna kaplica grobowa z XVIII w.

Zamek w Zaborze

Zabytkowy zespół pałacowo-ogrodowy z pałacem barokowym z 1677 roku, własność (od XVIII w.) hrabiów Cosel, potem własność książąt na Siedlisku, rodu Schönaich-Carolath. Ostatnią właścicielką pałacu przed wojną była druga żona ostatniego cesarza Niemiec, Wilhelma II, Hermina, mieszkająca w pałacu do 1922 r. i po śmierci cesarza do kwietnia 1945 r.

Pałac w Długich

Pałac w Długich, we wschodniej części wsi, barokowy. Wzniesiony w 1740 roku. Jest to piętrowy, kryty dachem mansardowym budynek. Wejście zdobi portal z filarami podtrzymującymi balkon. Po bokach znajdują się oficyny z XIX wieku. Wokół pałacu umiejscowiono park o powierzchni 13,2 ha. 

Most podnoszony w Nowej Soli

Most nad kanałem portowym w Nowej Soli usytuowany w ciągu Alei Wolności oraz koło ulicy Portowej, jest unikatowym w skali Polski i Europy mostem ruchomym z podnoszonym przęsłem. Pierwsze informacje na temat mostu portowego w Nowej Soli pojawiły się krótko po lokacji miasta w 1743 roku. W miejscu obecnego mostu znajdował się drewniany most o długości około 90 metrów, prowadzący na dawną wyspę, tzw. Mały Lasek. Dzięki poszerzeniu kanału portowego oraz szybkiemu rozwojowi portu rzecznego most został przebudowany na początku XIX.

Dwór w Mirocinie Średnim

Dwór w Mirocinie Średnim wzniesiony został prawdopodobnie w połowie XVII w., z inicjatywy ówczesnych właścicieli majątku – rodziny von Dyherrn. Otoczony fosą dwór na wzniesieniu był prawdopodobnie rozbudowany ze starszej siedziby, być może wieży mieszkalnej. Wkrótce po przebudowie dwór stracił na znaczeniu stając się mieszkaniem zarządcy, bądź dorosłych synów właściciela.

Pałac w Żaganiu

Pałac został wzniesiony na miejscu średniowiecznego zamku Piastów z przełomu XIII i XIV wieku, a dokładniej 3 metry wyżej. Historia tego zabytku łączy się z Księstwem Głogowsko – Żagańskim. W roku 1627 cesarz Austrii Ferdynand II sprzedał Księstwo Żagańskie czeskiemu księciu, dowódcy i politykowi, Albrechtowi Wallensteinowi.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: