Kościół w Bytomiu Odrzańskim

pw. św. Hieronima

Zwiedzony: 30 sierpnia 2008

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 363 z 2.04.1963

Bytom Odrzański, PL
9°C
Scattered clouds
kościół w bytomiu odrzańskim
sierpień 2008

Położenie:

Kościół w Bytomiu Odrzańskim – 

(niem. Beuthen an der Oder), 

na południe od rynku, 

w powiecie 

nowosolskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Stefana pojawia sie po raz pierwszy w dokumentach z 1175 roku. Istniała tu wówczas osada targowa ulokowana w pewnym oddaleniu od grodu. Osad targowa dała początek miastu Bytom Odrzański. Pierwotna romańska budowla została przebudowana w końcu XIV w. kiedy to postawiono świątynie w stylu gotyckim. W XV w. od zachodu dobudowano wysoką wieżę. W II połowie XV w. patronat nad świątynią został przekazany kanonikom regularnym z Żagania przez księcia Jana II żagańskiego. Zmiana patrona na św. Hieronima nastąpiła w 1503 r. W 1522 r. w czasie pożaru który strawił miasto spłonął także dach świątyni. W latach 1584-1586 kościół był kilkakrotnie przebudowywany. W latach 1609-1611 podwyższono wieżę kościoła. W latach 1540-1654 przejęty został przez protestantów. Kolejny pożar trawił miasto w 1694 r. Wówczas to patronat nad świątynią objęła rodzina Schönaich z Siedliska. To właśnie oni ufundowali podwójny barkowy hełm, zakrystię i barokowe wyposażenie wnętrz. Trzy dzwony zawieszono w czasie remontu wieży w 1822r. Pod koniec XIX w. podwójny barokowy hełm zamieniono na dach namiotowy. Ostatni remont przeprowadzono pod koniec XX w.

Architektura

Pierwotna skromna romańska budowla przetrwała do końca XIV w. Na jej miejscu powstał ceglano-kamienny kościół w stylu gotyckim mający tylko nawę i prezbiterium. W następnym etapie rozbudowy dostawiono murowana czworokątną wieżę od zachodu. W narożniki wieży wmurowano pięć kamiennych krzyży pokutnych w kształcie krzyża św. Antoniego, przykład średniowiecznej jurysdykcji. W czasach gdy świątynię przejęła gmina luterańska poszerzone zostało prezbiterium, zbudowano zakrystię i dostawiono dwie kaplice szlacheckich rodów von Braun i Schönaich. Barokowy hełm z latarnią widoczny na wedutach Wernera zamieniono na dach namiotowy pod koniec XIX w. Pomieszczenia przekryte sklepieniami kolebkowymi i kolebkowo-krzyżowymi. Wyposażenie wnętrz pochodzi głównie z okresu baroku. Z okresu renesansu pochodzą kamienne płyty nagrobne, m.in. Jerzego Schönaicha z Siedliska.

na podstawie

Wikipedii

Opis powstał na podstawie:

Kościół św. Hieronima w Bytomiu Odrzańskim
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Zamek w Miodnicy

Udokumentowana źródłowo w 1467 roku siedziba rycerska w Miodnicy, powstała nie­wątpliwie wcześniej. Z zachowanych reliktów można sądzić, że było to założenie obron­ne na planie nieregularnego wieloboku, otoczone murem i fosą, z piętrowym budynkiem mieszkalnym przy zachodnim boku. Mógł to być obiekt typu wieży mieszkalnej, najpew­niej częściowo drewniany. W 1. poł. XVI wieku, na miejscu zamku, wykorzystując część jego murów, Hans von Unruh, wzniósł dwór obronny, zachowany do dziś w przebudowa­nym kształcie. W XIX wieku przedłużone zostało skrzydło południowe, którego zewnętrz­nej stronie nadano walor fasady.

Kościół w Borowie Wielkim

Wczesnogotycki kościół wybudowano na niewielkim wzniesieniu w środkowej części wsi. Powstała wtedy jednonawowa, murowana z kamienia i cegły świątynia z wyodrębnionym prostokątnym prezbiterium. W XV w. kościół przekształcono, dobudowując od północy do prezbiterium zakrystię i do nawy od zachodu wysoką, wzmocnioną masywnymi skarpami wieżę.

Kościół w Witkowie

Wczesnogotycki kościół pochodzi z XIII w. Do początku lat 90 XX w. stał nieużytkowany od czasu zakończenia II wojny światowej. W tym czasie nabożeństwa odbywały się w dawnym zborze ewangelickim. Po pożarze tego drugiego staraniem parafii odremontowana została średniowieczna świątynia i przywrócono jej dawna funkcję.

Dwory w Chełmku

W skład zespołu dworskiego wchodzą: dwór, budynek folwarczny i park krajobrazowy. Za­chowane dwa budynki dworu usytuowane po stronie południowej i zachodniej podwórza, ustawione do siebie pod kątem prostym, prawdopodobnie pierwotnie połączone. W kata­logu autorstwa S. Kowalskiego budynek I został uznany za dwór obronny powstały w XVI wieku, a drugi obiekt – za oficynę wybudowaną w XVIII wieku. Obie części dworu pełnią obecnie funkcję mieszkalną.

Ruina kościoła w Długiem

Ruina kościoła w Długiem z XIII w. Zbudowany z kamienia polnego. Na początku XVI wieku przeszedł w ręce ewangelików. Większość mieszkańców wsi stanowili protestanci. W 1654 roku kościół ponownie trafił pod opiekę katolików. Z powodu braku wiernych popadł w ruinę. Zniszczenia dopełnił pożar w 1856 r.

Pałac w Stypułowie

Pałac w Stypułowie Dolnym powstał w 1800 roku pod wpływem berlińsko-poczdamskich nurtów architektonicznych tamtych czasów opierających się na wzorcach klasyki antycznej. Wzniósł go jako swoją siedzibę Ernst von Knobelsdorff, którego rodzina rezydowała w Stypułowie od XV wieku.

Wieża rycerska w Dzietrzychowicach

Wieża rycerska w Dzietrzychowicach, wsi założonej w 1220 roku, należy do XIV-wiecznych, świeckich budowli obronnych znanych z terenu Łużyc i Dolnego Śląska.

Mury obronne w Kożuchowie

Pomimo rozbiórek mury obronne w Kożuchowie należą do najlepiej zachowanych w Polsce. Mury i fosa zachowały się niemal na całej średniowiecznej długości. Mury dochodzą miejscami do wysokości 7 metrów, a przy plebanii zachowały się w pierwotnej wysokości wraz z przedpiersiami.

Krzyż pokutny w Ochli

Łaciński krzyż pokutny umieszczony na lewo od schodów prowadzących do kościoła. Jego wymiary to: 46 x 52 x 22 cm. Wykonany jest ze zlepieńca. Na krzyżu wyryta data 28.11.1604. Legenda mówi że krzyż postawiono ku przestrodze i dla zapamiętania zabójstwa pasterza przez ówczesnego dziedzica von Rothenburg w 1604 roku.

Dwór w Mirocinie Średnim

Dwór w Mirocinie Średnim wzniesiony został prawdopodobnie w połowie XVII w., z inicjatywy ówczesnych właścicieli majątku – rodziny von Dyherrn. Otoczony fosą dwór na wzniesieniu był prawdopodobnie rozbudowany ze starszej siedziby, być może wieży mieszkalnej. Wkrótce po przebudowie dwór stracił na znaczeniu stając się mieszkaniem zarządcy, bądź dorosłych synów właściciela.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: