Pałac w Żarach

Zwiedzony: 20 listopada 2005

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 636 z 16.09.1963 i z 30.06.1964

Żary, PL
8°C
Clear sky
pałac w żarach
listopad 2005

Położenie:

Pałac w Żarach – 

(niem. Sorau), 

w centrum miasta, przy ul. Zamkowej, 

w powiecie 

żarskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Zamek w Żarach, który z założenia był budowlą obronną, pomimo rozbudowy w XVIII w. w stylu renesansowym, nie mógł już sprostać potrzebom swym właścicielom. Postanowili oni wybudować nową, odpowiadającą ich wymaganiom, rezydencję. Projektantem pałacu, który powstał w latach 1710–26 był Juliusz Simonetti. Powstała budowla na zrębie starszych gotyckich i renesansowych budynków w sąsiedztwie zamku i połączona z nim murowanym gankiem przerzuconym na wysokości drugiej kondygnacji. Murowana z cegły niepodpiwniczona, trzykondygnacyjna, czteroskrzydłowa na planie nieregularnego czworoboku z idealnie prostokątnym dziedzińcem, usytuowana na osi wschód-zachód, przechodzącej przez środek dziedzińca i położony w części wschodniej ogród. Całość nakryto dachem mansardowym. Szczególni imponująco prezentuję się fasada południowa. Przedzielona trzema pionowymi ryzalitami, z których boczne zwieńczone są przez trójkątne tympanony wsparte na czterech pilastrach z korynckimi głowicami. Środkowy ryzalit zakończony łukowym tympanonem i małymi trójkątnymi przyczółkami wspierają kolumny. Pola tympanonów wypełniają płaskorzeźby kartuszy herbowych. We wnętrzach ocalały sklepienia kolebkowe z lunetami a w dwóch pomieszczeniach stropy, pokryte freskami o tematyce mitologicznej, obramione sztukateria.

W roku 1944 w wyniku bombardowania zniszczeniu uległo skrzydło północne. Po wojnie nieużytkowany pałac uległ szybkiej dewastacji. W latach 1966–75 budynek został zabezpieczony jako trwała ruina. Planowana odbudowa z przeznaczeniem na dom kultury i bibliotekę nie została niestety zrealizowana.

Pod koniec XX w. sprzedany został prywatnemu inwestorowi.

Galeria:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Dzwonnica w Kamionce

Niszczejąca drewniana dzwonnica o konstrukcji słupowej, wzniesiona w drugiej połowie XVIII wieku, szalowana deskami. Założona na rzucie kwadratu, o ścianach zwężających się ku górze.

Pałac w Mycielinie

Po 1945 r. założenie zostało przejęte przez Skarb Państwa. W tym okresie pałac w Mycielinie uległ największej dewastacji i bezpowrotnie popadł w ruinę. Ostatecznie został wyburzony na początku lat 60. XX w. Obecnie park i pozostałe budynki gospodarcze są własnością prywatną.

Konkatedra w Zielonej Górze

Kościół ufundowany w II poł. XIII w. przez księcia Konrada I głogowskiego poświęcony św. Jadwidze (skądinąd babce fundatora), ukończony w 1294 przez Henryka Głogowczyka, syna Konrada; sam fundator został pochowany w obrębie świątyni. Kościół ten jest najstarszym zachowanym zabytkiem w mieście.

Mury miejskie w Zielonej Górze

Wieża Łazienna to jeden z nielicznych zabytków pochodzący jeszcze ze średniowiecza, a właściwie ze schyłku średniowiecza. Stanowiła element trzeciej bramy miejskiej zbudowanej w 1487 r. Wieża ma 35m wysokości. Była wielokrotnie remontowana. W XVIII w. otrzymała barokowy hełm z latarnią. Swoją nazwę (Łazienna lub Łaziebna) zawdzięcza temu, że w pobliżu znajdowała się łaźnia miejska. Jednak przez mieszkańców Zielonej Góry jest uparcie i mylnie nazywana Głodową.

Most w Stanach

Most na rzece Odrze w pobliżu miejscowości Stany powstał w 1907 roku w czasie budowy linii kolejowej Nowa Sól - Wolsztyn. Umiejscowiono go w pobliżu starej przeprawy promowej. Prace przeprowadziła znana firma Beuchelt z Zielonej Góry. Stal do budowy mostu sprowadzono z Rudy Śląskiej. Przęsła mostu zaprojektowano w formie kratownicy równoległej co w tym czasie było już konstrukcją przestarzałą. Ze względów ekonomicznych stosowano już z powodzeniem kratownice paraboliczne. Na obu końcach mostu umieszczono na filarach po dwa zespoły ceglanych strażnic - blokhauzów w formie neogotyckich wież.

Kościół Świętego Krzyża w Żaganiu

Według tradycyjnych przekazów po wylewie Bobru w 1332 roku, gdy na brzegu rzeki został znaleziony krzyż, księżna Matylda, małżonka Henryka IV zwanego Wiernym, na miejscu kaplicy ufundowała świątynię pod wezwaniem Krzyża Świętego.

Kościół w Brzeźnicy

Kościół Marii Magdaleny barokowy z XVIII w. Powstał w latach 1703-1705, na miejscu późnogotyckiego kościoła istniejącego już w XIV wieku. Wieża dobudowana została w czasach późniejszych. Mieści się na niej dzwon z 1579 r. Wyposażenie kościoła pochodzi z okresu budowy.

Zamek w Lubsku

Zamek wraz z parkiem krajobrazowym położony jest w północno-zachodniej części stare­go miasta. Granicę wschodnią założenia wyznacza ulica Zamkowa, natomiast od zacho­du i północy, odnogi rzeki Lubszy. Główny wjazd do zamku, ulokowanego na niewielkim wzniesieniu, prowadzi od strony wschodniej przez przejazd w budynku bramnym. Założe­nie zamkowo-parkowe jest użytkowane przez Dom Pomocy Społecznej.

Krzyż pokutny w Ochli

Łaciński krzyż pokutny umieszczony na lewo od schodów prowadzących do kościoła. Jego wymiary to: 46 x 52 x 22 cm. Wykonany jest ze zlepieńca. Na krzyżu wyryta data 28.11.1604. Legenda mówi że krzyż postawiono ku przestrodze i dla zapamiętania zabójstwa pasterza przez ówczesnego dziedzica von Rothenburg w 1604 roku.

Kościół św. Ducha w Kożuchowie

Kościół szpitalny wzniesiony przy szpitalu pod tym samym wezwaniem założono w drugiej połowie XIII wieku na dawnym przedmieściu żagańskim czyli poza murami miejskimi, przy obecnej ulicy 1 Maja. Pierwsza wzmianka w dokumentach pochodzi z 1320 r. mówiąca o zwiększeniu dotacji na kościół przez księcia Henryka IV. Następna pochodzi z 1349 roku kiedy to żagański mieszczanin Peter Unglowb część dochodów ze wsi Cisów przekazywał na rzecz szpitala św. Ducha.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: