Klasztor w Maulbronn

Zwiedzony: 20 lutego 2005

Rate limit exceeded, please try again in few seconds.
Klasztor w Maulbronn
luty 2005

Położenie:

Klasztor w Maulbronn – 

w północno–wschodniej części miejscowości Maulbronn, 

w powiecie 

Enzkreis, 

w landzie Badenia–Wirtembergia, 

w Niemczech.

Opis:

Klasztor został założony prawdopodobnie ok. 1138 przez rycerza Waltera z Lomersheim, który zainspirowany reformatorskimi ideami Bernarda z Clairvaux, postanowił wstąpić do zakonu cystersów. Na potrzeby opactwa Walter oddał swoje włości w Eckenweiher położone pomiędzy Mühlacker a Lienzingen. Następnie Ulryk z Neuburga, opat klasztoru cystersów w Alzacji posłał do Eckenweiher dwunastu zakonników oraz braci świeckich pod przywództwem opata Dietera z opactwa Morimond. Szybko jednak okazało się, że Eckenweiher nie było odpowiednią lokalizacją dla klasztoru. Brakowało wody oraz materiałów budowlanych. Walter zwrócił się o pomoc do nowo wybranego biskupa Spiry Günthera z Hennebergu, do którego diecezji należał Eckenweiher. Biskup odwiedził konwent w 1147 i wkrótce potem przeniósł braci zakonnych do Maulbronn.

Maulbronn okazało się doskonałym miejscem na lokalizację klasztoru cystersów, których reguła klasztorna zobowiązywała do życia w zgodzie z naukami św. Benedykta, w odosobnieniu i w ubóstwie. Jednakże w przeciwieństwie do benedyktynów, którzy wznosili swoje klasztory na wzgórzach, cystersi budowali swoje siedziby w dolinach.

Powstanie klasztoru upamiętnia tablica wyglądem przypominająca dyptyk. Malowidło na pierwszym skrzydle przedstawia rabusiów napadających na wędrowców, jako że okolice ówczesnego Maulbronn nie należały do bezpiecznych. Na drugim skrzydle pokazano cystersów budujących kościół romański. Na stronie wewnętrznej znajdują się wizerunki biskupa Spiry Günthera z Hennebergu oraz Waltera z Lomersheim ofiarujących Marii model kościoła.

Wedle legendy bracia szukając nowej siedziby, załadowali na muła (niem. Maultier) worek złota, pobłogosławili i wyprawili w świat. Muł doszedł do miejsca, gdzie obecnie znajduje się źródło Eselsbrunnen, zrzucił swój ładunek i zaczął grzebać w ziemi kopytem, aż wytrysnęła fontanna wody. Bracia zobaczyli w tym znak boży i postanowili wznieść swój klasztor właśnie w tym miejscu. O legendzie do tej pory przypomina nazwa miejscowości Maulbronn (tłumaczona bezpośrednio znaczy „źródło muła” lub „studnia muła”), jej herb oraz wizerunek muła gaszącego pragnienie w źródełku, znajdujący się na sklepieniu kaplicy źródełka (niem. Brunnenkapelle).

Zakonnikom z Maulbronn przypisuje się wymyślenie słynnych szwabskich Maultasche – rodzaju pierogów faszerowanych mięsem z cebulą, szpinakiem i bułką, wyglądem zbliżonym do włoskich ravioli. Otóż mnichom nie wolno było spożywać mięsa w piątki oraz w czasie postu. Jednak jeden z braci wpadł na pomysł, by mięso zmielić i zawinąć w ciasto, tak aby Bóg nie zauważył.

na podstawie

Wikipedii

Opis powstał na podstawie:

Klasztor w Maulbronn
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w landzie Badenia–Wirtembergia:

Zamek Herrenberg

Z wymienianego w dokumentach z 1228 roku zamku Herrenberg, zbudowanego przez palatyna Rudolfa II z Tybingi, założyciela miasta Herrenberg, zachowały się na Górze Zamkowej jedynie skromne resztki. Od 1807 roku ruinę zamku wykorzystywano do pozyskiwania materiału budowlanego. Na miejscu wcześniejszej prochowni wznosi się obecnie powstała w 1957 roku wieża widokowa. We wcinającej się głęboko w górę części znajdują się jeszcze lochy. Do ówczesnego założenia zamkowego należały zabudowania gospodarcze z dwoma piwnicami, Pallas, donżon, wschodni mur kurtynowy i rozległe mury obwodowe.

Zamek Zwingenburg

Zamek zbudowany w XIII wieku przez Wilhelma von Wimpfen. Bratanek (siostrzeniec ?) Wilhelma nazywa siebie później von Zwingenberg. Jego imię pojawia się w 1253 roku na pieczętowanym przez niego dokumencie darowizny. Sam zamek po raz pierwszy wymieniany jest w dokumentach w 1326 roku podczas sporu prawnego między jego mieszkańcami a klasztorem Mosbach.

Zamek Hohenentringen

Zamek Hohenentringen położony w Niemczech, w pobliżu miejscowości Entringen, w landzie Badenia Wirtembergia.

Pałac Schloss Heigerloch

Około 1200 roku rozpoczęli hrabiowie Hohenberg, ówcześni właściciele Heigerloch, budowę zamku na miejscu gdzie obecnie znajduje się pałac Schloss Heigerloch. Po kilku przebudowach na przestrzeni wieków w latach 1580-88 średniowieczny zamek został przebudowany na renesansowy pałac z inicjatywy hrabiego Christopha von Hohenzollern-Haigerloch.

Zamek Yburg

XII w. - Wybudowanie zamku na górze Yberg 1245 r. - Zamek jest po raz pierwszy wzmiankowany w źródłach. do 1369 r. - Röder von Rodeck, nazywany grafem von Yberg, zostaje osadzony na zamku przez margrafa von Baden jako jego minister.

Kościół katedralny w Herrenberg

Kościół katedralny jest symbolem miasta Herrenberg m.in. z racji swego położenia na zboczu góry ponad miastem. Z powodu swego położenia nazywany jest również przez miejscowych "Kwoką" gdyż tak jak kwoka roztacza opiekę nad swymi pisklętami. Powstał w dwóch fazach (1276-1293 i 1471-1493). Jest to pierwszy w stylu późnogotyckim kościół halowy jaki powstał w Wirtembergii.

Zamek Alt-Eberstein

1085 – Pierwsza udokumentowana wzmianka władców von Eberstein. 1196 – Właściciele von Eberstein po raz pierwszy nazwani są grafami. 1197 – Pierwsza udokumentowana wzmianka o zamku.

Kaiserpfalz w Bad Wimpfen

Kaiserpfalz lub Königspfalz (z niem. Pałac cesarski) – ogólna nazwa dla wszystkich zamków i pałaców (oraz wczesnośredniowiecznych palatiów) w Świętym Cesarstwie Rzymskim, które spełniały rolę siedziby i miejsca wykonywania władzy cesarza. Siedziby te miały za zadanie utrzymywać ekonomicznie cesarza i jego orszak, w czasie jego pobytu w danym miejscu. Zarząd Kaiserpfalzami sprawowali palatyni.

Zamek Hirschburg

Zamek założony był prawdopodobnie w XI stuleciu i był siedzibą rodową rodziny szlacheckiej Hirschberger (wcześniej Hirzberger). Po wymarciu ostatniego jej członka Ebenharda von Hirzberg w pierwszej ćwierci XIII w. zamek został przejęty przez nowych rycerzy lenników, którzy również zaczęli się nazywać "von Hirschberg".

Zamek Neuburg

Z zamku, który znajduje się w miejscowości pozostały jeszcze tylko fosa i resztki murów obronnych i obwodowych bardzo znikomej grubości. Wyglądają one jak resztki ogrodzenia oddzielające obszar zamku od świata zewnętrznego. Nie wiadomo dlaczego mury nie uległy zniszczeniu i wydaje się, że nie pochodzą z czasów współczesnych zamkowi. Szeroka fosa oddziela zamek od parkingu samochodowego i grzbietu górskiego tak, że jeszcze dzisiaj żeby dostać się na zamek trzeba przejść naokoło przez most i bramę. Istnieje tylko kilka źródeł, które przypuszczają, że palatium zostało włączone w zamek, bądź zamek wzniesiony został na murach palatium.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: