Close

Klasztor w Maulbronn

Zwiedzony: 20 lutego 2005

Maulbronn, DE
10°C
Overcast clouds
Klasztor w Maulbronn
luty 2005

Położenie:

Klasztor w Maulbronn – 

w północno–wschodniej części miejscowości Maulbronn, 

w powiecie 

Enzkreis, 

w landzie Badenia–Wirtembergia, 

w Niemczech.

Opis:

Klasztor został założony prawdopodobnie ok. 1138 przez rycerza Waltera z Lomersheim, który zainspirowany reformatorskimi ideami Bernarda z Clairvaux, postanowił wstąpić do zakonu cystersów. Na potrzeby opactwa Walter oddał swoje włości w Eckenweiher położone pomiędzy Mühlacker a Lienzingen. Następnie Ulryk z Neuburga, opat klasztoru cystersów w Alzacji posłał do Eckenweiher dwunastu zakonników oraz braci świeckich pod przywództwem opata Dietera z opactwa Morimond. Szybko jednak okazało się, że Eckenweiher nie było odpowiednią lokalizacją dla klasztoru. Brakowało wody oraz materiałów budowlanych. Walter zwrócił się o pomoc do nowo wybranego biskupa Spiry Günthera z Hennebergu, do którego diecezji należał Eckenweiher. Biskup odwiedził konwent w 1147 i wkrótce potem przeniósł braci zakonnych do Maulbronn.

Maulbronn okazało się doskonałym miejscem na lokalizację klasztoru cystersów, których reguła klasztorna zobowiązywała do życia w zgodzie z naukami św. Benedykta, w odosobnieniu i w ubóstwie. Jednakże w przeciwieństwie do benedyktynów, którzy wznosili swoje klasztory na wzgórzach, cystersi budowali swoje siedziby w dolinach.

Powstanie klasztoru upamiętnia tablica wyglądem przypominająca dyptyk. Malowidło na pierwszym skrzydle przedstawia rabusiów napadających na wędrowców, jako że okolice ówczesnego Maulbronn nie należały do bezpiecznych. Na drugim skrzydle pokazano cystersów budujących kościół romański. Na stronie wewnętrznej znajdują się wizerunki biskupa Spiry Günthera z Hennebergu oraz Waltera z Lomersheim ofiarujących Marii model kościoła.

Wedle legendy bracia szukając nowej siedziby, załadowali na muła (niem. Maultier) worek złota, pobłogosławili i wyprawili w świat. Muł doszedł do miejsca, gdzie obecnie znajduje się źródło Eselsbrunnen, zrzucił swój ładunek i zaczął grzebać w ziemi kopytem, aż wytrysnęła fontanna wody. Bracia zobaczyli w tym znak boży i postanowili wznieść swój klasztor właśnie w tym miejscu. O legendzie do tej pory przypomina nazwa miejscowości Maulbronn (tłumaczona bezpośrednio znaczy „źródło muła” lub „studnia muła”), jej herb oraz wizerunek muła gaszącego pragnienie w źródełku, znajdujący się na sklepieniu kaplicy źródełka (niem. Brunnenkapelle).

Zakonnikom z Maulbronn przypisuje się wymyślenie słynnych szwabskich Maultasche – rodzaju pierogów faszerowanych mięsem z cebulą, szpinakiem i bułką, wyglądem zbliżonym do włoskich ravioli. Otóż mnichom nie wolno było spożywać mięsa w piątki oraz w czasie postu. Jednak jeden z braci wpadł na pomysł, by mięso zmielić i zawinąć w ciasto, tak aby Bóg nie zauważył.

na podstawie

Wikipedii

Opis powstał na podstawie:

Klasztor w Maulbronn
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w landzie Badenia–Wirtembergia:

Zamek Dilsberg

988 – Okolice Dilsberg należą do biskupstwa Worms, dane im w lenno od króla Ottona III. Połowa XII w. – Hrabiowie von Lauffen otrzymują Dilsberg i jego okolice na własność od biskupstwa Worms. około 1200 – Przypuszczalne zakończenie budowy zamku Dilsberg przez grafów von Lauffen. 1208 – Pierwsza wzmianka w dokumentach o zamku Dilsberg.

Zamek Wildenstein

Zamek Wildenstein należy do najlepiej zachowanych i najbardziej znanych zamków Niemieckich. Wznosi się na stromo opadających zboczach skał, 810 m n.p.m., 200 metrów powyżej Dunaju.

Zamek Waseneck

Zamek został zbudowany przez książąt von Teck około 1200 roku. W 1270 roku został przebudowany i poszerzony. Od 1295 roku zarządcą zamku został ród Mayer von Waseneck i był nim do 1363 roku. W 1363 roku zamek dziedziczy książę Friedrich von Teck. Następnie wielokrotnie zmieniają się jego właściciele. W 1416 jest własnością hrabiego Eberharda IV von Würtemberg. Zamek ulega zniszczeniu i w 1460 roku jest już określany jako ruina. W 1806 roku mocno wówczas zniszczony zamek przechodzi w posiadanie Królestwa Wirtembergii. Odrestaurowany i częściowo odbudowany w latach 1968-80.

Zamek Nippenburg

Zamek Nippenburg, w Niemczech, w pobliżu miejscowości Hemmingen, w landzie Badenia Wirtembergia.

Zamek Enzberg

Zamek Enzberg leży na odnodze górskiej powyżej miasta. Resztki budowli obronnej opasane jest dwumetrowym murem na terenie której położone są wodociągi miejskie i wielu posesji prywatnych. Abstrahując od tego można jeszcze znaleźć w małym lasku z tyłu posesji prywatnych wiele wartościowych pozostałości zamku. Obszar ten należy prawdopodobnie do miasta. Reszta została w rekach prywatnych zamieniona na małe ogrody i tarasy. W części należącej do miasta zachowana została największa część zamku będąca zamkiem głównym.

Kaiserpfalz w Bad Wimpfen

Kaiserpfalz lub Königspfalz (z niem. Pałac cesarski) – ogólna nazwa dla wszystkich zamków i pałaców (oraz wczesnośredniowiecznych palatiów) w Świętym Cesarstwie Rzymskim, które spełniały rolę siedziby i miejsca wykonywania władzy cesarza. Siedziby te miały za zadanie utrzymywać ekonomicznie cesarza i jego orszak, w czasie jego pobytu w danym miejscu. Zarząd Kaiserpfalzami sprawowali palatyni.

Zamek Wachenburg

Wachenburg to zamek na wzgórzu ponad miastem Weinheim an der Bergstrasse. Został zbudowany w latach 1907-1928 przez konwent seniorów z Weinheim (Weinheimer Senioren-Convent), korpus dawnych studentów. Na zamku istnieje restauracja z bardzo ładną panoramą na leżące poniżej miasto.

Pałac Schloss Rüppurr

"Zamek" Ruppurr jest po raz pierwszy wymieniany w dokumentach w 1380 r. Od około 1450 roku określany jest jako pałac. Do XVI wieku następuje rozbudowa kompleksu budynków, otoczonych fosą wodną i murem obronnym. Gdy miejscowa szlachta opuściła pałac, w roku 1593 kupił ją margrabia Ernst Friedich von Baden¬-Durlach. Do początku XVIII w. mieścił się tu Urząd Ziemski.

Zamek Reichenstein

Na rycinie z XVII w. widoczny jest jeszcze zamek w ruinie. W chwili obecnej widoczne są tylko resztki murów. Założenie zamkowe ma plan prawie prostokątny, od strony grzbietu górskiego znajduje się fosa. Tarasy na zboczu powstały dopiero w XX w.

Zamek Mandelberg

1287 - Pierwsza udokumentowana wzmianka o zamku. Właścicielem był Müller von Mandelberg. 1385 - Zamek kupuje graf Wolf von Eberstein. 1389 - Murgrabia Rudolf von Baden zostaje właścicielem zamku. W ten sposób zamek zostaje lennem Badenii.

Zamek Hohenzollern

Ród Hohenzollern po raz pierwszy został wspomniany w 1061 roku. W roku 1267 wymieniona została ich siedziba Castro Zolre, której wygląd, rozmiar i wyposażenie pozostaje nieznane. Przypuszcza się, że zamek został wybudowany już w pierwszej połowie XI wieku. W tym czasie musiał już być urządzony bogato i z przepychem.

Pałac Schloss Heigerloch

Około 1200 roku rozpoczęli hrabiowie Hohenberg, ówcześni właściciele Heigerloch, budowę zamku na miejscu gdzie obecnie znajduje się pałac Schloss Heigerloch. Po kilku przebudowach na przestrzeni wieków w latach 1580-88 średniowieczny zamek został przebudowany na renesansowy pałac z inicjatywy hrabiego Christopha von Hohenzollern-Haigerloch.

Zamek Hohenentringen

Zamek Hohenentringen położony w Niemczech, w pobliżu miejscowości Entringen, w landzie Badenia Wirtembergia.

Pałac w Karlsruhe

Pałac w Karlsruhe zbudowany został w 1715 roku jako rezydencja margrafa Karla Wilhelma von Baden-Durlach. Budynek zostaje wzniesiony częściowo z drewna i już w 1746 roku musiał być odrestaurowany. Drewniane konstrukcje podczas przebudowy zostały zastąpione kamieniem.

Zamek Liebenzell

XII w. – Przypuszczalne założenie zamku. 1250 – Pierwsza udokumentowana wzmianka o panach von Liebenzell 1272 – Zamek przechodzi w posiadanie Zakonu Krzyżackiego, nie jest jednak jasne dlaczego. 1273 – Zakon sprzedaje zamek Rudolfowi I margrabiemu von Baden.

Komentarze:

Wordpress:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: