Zamek w Lubsku

Zwiedzony: 5 stycznia 2006

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 315 z 2.05.1961

Lubsko, PL
0°C
Clear sky
Zamek w Lubsku
styczeń 2006

Położenie:

Zamek w Lubsku – 

(niem. Sommerfeld), 

na północny–zachód od rynku, 

w powiecie 

żarskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Zamek wraz z parkiem krajobrazowym położony jest w północno-zachodniej części stare­go miasta. Granicę wschodnią założenia wyznacza ulica Zamkowa, natomiast od zacho­du i północy, odnogi rzeki Lubszy. Główny wjazd do zamku, ulokowanego na niewielkim wzniesieniu, prowadzi od strony wschodniej przez przejazd w budynku bramnym. Założe­nie zamkowo-parkowe jest użytkowane przez Dom Pomocy Społecznej.

Historia zamku sięga średniowiecza, jednakże dokładny czas jego powstania nie jest znany. Wzniesiony został na miejscu istniejącego tu wcześniej grodu rycerskiego. Pierwsza udo­kumentowana wzmianka o rezydencji pochodzi z 1588 roku, kiedy wraz z miastem zo­stała własnością rodu von Kottwitz. Przypuszczalnie pod koniec XVI wieku wznieśli oni północną część zamku oraz budynek bramny z przejazdem, tworząc założenie utrzyma­ne w duchu śląskiego renesansu. W 1739 roku Fryderyk Zygmunt von Bredow, ówczesny właściciel związanych z zamkiem dóbr, dokonał barokowej przebudowy rezydencji. Prze­kształcono wówczas m.in. wieżę zamkową, której zwieńczenie w postaci ośmiobocznej la­tarni przetrwało do naszych czasów. Wtedy też założono park wokół rezydencji. Kolejna przebudowa obiektu, przeprowadzona na przełomie XIX i XX wieku zatarła częściowo jej cechy stylowe. Relikty średniowiecznego zamku widoczne są m.in. w przyziemiu wieży i fragmencie ściany zachodniej.

Zamek założony jest na planie litery „L”, z elewacją frontową zwróconą w kierunku wschodnim. Jego mury wzniesiono z kamienia i cegły tworząc bryłę o asymetrycznej kom­pozycji, złożoną z kilku połączonych ze sobą części. Dwa dwukondygnacyjne skrzydła na­kryte są dachami trójspadowymi. Między nimi usytuowana została trzykondygnacyjna wieża zwieńczona czterospadowym dachem z metalową, ażurową balustradą. Od północ­nego zachodu do zamku przylega wysoka wieża na rzucie prostokąta, zwieńczona hełmem z latarnią, stanowiąca wyraźną dominantę. Od strony zachodniej mieszczą się współcze­sne dobudówki. Bryłę zamku dodatkowo urozmaica ryzalit, zamknięty trójkątnym szczy­tem, mieszczący się w elewacji wschodniej skrzydła północnego. Wejście główne usytu­owane jest w zachodniej elewacji trójkondygnacyjnej wieży, poprzedzone jednobiegowymi schodami oraz podjazdem. Nad wejściem zachowała się tarcza herbowa. Elewacje tynko­wane, z prostokątnymi oknami ujętymi w opaski oraz profilowanymi gzymsami między­kondygnacyjnymi.

Po II wojnie światowej w zamku urządzono szpital wojsk radzieckich. W latach 1951-1955 mieścił się tutaj dom dziecka. W 1957 roku przeprowadzono remont kapitalny obiektu, a w 1976 roku pomalowano elewacje. W latach 90. ubiegłego stulecia zmieniono pokrycie dachowe na blachę miedzianą. Ponadto, na potrzeby Domu Pomocy Społecznej wykona­no m.in. podjazd dla niepełnosprawnych oraz dźwig windowy.

na podstawie

www.lwkz.pl

Opis powstał na podstawie:

Lubsko - Zamek
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Pałac w Mycielinie

Po 1945 r. założenie zostało przejęte przez Skarb Państwa. W tym okresie pałac w Mycielinie uległ największej dewastacji i bezpowrotnie popadł w ruinę. Ostatecznie został wyburzony na początku lat 60. XX w. Obecnie park i pozostałe budynki gospodarcze są własnością prywatną.

Kościół w Witkowie

Wczesnogotycki kościół pochodzi z XIII w. Do początku lat 90 XX w. stał nieużytkowany od czasu zakończenia II wojny światowej. W tym czasie nabożeństwa odbywały się w dawnym zborze ewangelickim. Po pożarze tego drugiego staraniem parafii odremontowana została średniowieczna świątynia i przywrócono jej dawna funkcję.

Pałac w Żarach

Zamek w Żarach, który z założenia był budowlą obronną, pomimo rozbudowy w XVIII w. w stylu renesansowym, nie mógł już sprostać potrzebom swym właścicielom. Postanowili oni wybudować nową, odpowiadającą ich wymaganiom, rezydencję. Projektantem pałacu, który powstał w latach 1710-26 był Juliusz Simonetti. Powstała budowla na zrębie starszych gotyckich i renesansowych budynków w sąsiedztwie zamku i połączona z nim murowanym gankiem przerzuconym na wysokości drugiej kondygnacji.

Kościół w Broniszowie

Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym w Broniszowie pochodzi z 1376 r. Pierwotnie była to budowla drewniana, która została zniszczona prawdopodobnie w czasie wojny trzydziestoletniej. Z XV w pochodzi kamienny mur otaczający kościół. Obecny kościół powstał około 1600 r. z inicjatywy Hansa Fabiana von Kottwitz. Kościół został założony na planie prostokąta jako salowa, kamienno-ceglana budowla. W 1607 r. od zachodu dostawiono wieże i przebudowano bramę -dzwonnicę wstawioną w otaczający mur. W 1609 r. został przejęty przez luteran. Katolicy odzyskali kościół dopiero w 1654 r.

Zamek w Letnicy

W Letnicy istniał prawdopodobnie już w XIII wieku zameczek drewniano-ziemny. W początkach XIV wieku należał do komesa Mlodote. Niedługo potem w jego miejscu wzniesiono kamienną wieżę mieszkalną. Miała ona wymiary 7x11 metrów i została otoczona fosą. Wieża została zniszczona w czasie wojny trzydziestoletniej, a po pożarze z 1642 roku nie została już odbudowana. Resztki murów znajdują się na południe od kościoła parafialnego.

Zamek w Siedlisku

Budowla zniszczona została dopiero pod koniec II wojny światowej, w kwietniu 1945, kiedy to została podpalona przez żołnierzy radzieckich. W roku 1964 opiekę nad zamkiem objął zielonogórski Szczep Drużyn Harcerskich "Makusyni". Rozpoczęto wtedy prace przy odgruzowywaniu zamku. Zdecydowana większość zamku nadal pozostaje jednak w ruinie.

Krzyż pokutny w Borowie Wielkim

Krzyż pokutny wmurowany w mur okalający kościół i pałac. Wymiary części widocznej to: 52 x 77 x 14 cm. Wykonany jest ze zlepieńca.

Wieża mieszkalna w Wichowie

Prawdopodobnie na wysepce połączonej mostem zwodzonym ze stałym gruntem stała wieża mieszkalna z zabudowaniami. Całość założenia już po przebudowie widoczna na rysunku F.B.Wernera z XVIII wieku. Prawdopodobnie została wybudowana przez rodzinę von Promnitz w XIV wieku. Obecnie bez śladu po założeniu.

Pałac w Stypułowie

Pałac w Stypułowie Dolnym powstał w 1800 roku pod wpływem berlińsko-poczdamskich nurtów architektonicznych tamtych czasów opierających się na wzorcach klasyki antycznej. Wzniósł go jako swoją siedzibę Ernst von Knobelsdorff, którego rodzina rezydowała w Stypułowie od XV wieku.

Pałac w Długich

Pałac w Długich, we wschodniej części wsi, barokowy. Wzniesiony w 1740 roku. Jest to piętrowy, kryty dachem mansardowym budynek. Wejście zdobi portal z filarami podtrzymującymi balkon. Po bokach znajdują się oficyny z XIX wieku. Wokół pałacu umiejscowiono park o powierzchni 13,2 ha. 

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: