Pałac Wasserburg

Zwiedzony: 1 marca 2003

Sulz am Neckar, DE
-4°C
Scattered clouds
Pałac Wasserburg
marzec 2003

Położenie:

Pałac Wasserburg – 

w centrum miejscowości Glatt, części miasta Sulz am Neckar, 

w powiecie 

Rottweil, 

w landzie Badenia–Wirtembergia, 

w Niemczech.

Opis:

Pałac Wasserburg w Glatt jest jednym z nielicznych nawodnych pałaców w Niemczech, który nadal jest użytkowany. Jest też jednym z najstarszych pałaców renesansowych w południowych Niemczech.

Reinhard von Neuneck przebudował średniowieczny zamek między 1522 a 1547 rokiem w stylu renesansowym. W roku 1688 zostało nadbudowane piętro przez panów Neuneckern. Na dziedziniec zamkowy przechodzi się przez kamienny, brukowany most. Do najstarszych elementów konstrukcji zamku należy północny mur tarczowy z wypukłych kamiennych ciosów i gotycka brama. Do obejrzenia jest również zamkowa kaplica ze stiukowymi ornamentami.

W pałacu mieści się muzeum, w którym urządzono następujące wystawy:

  • historia wsi i władzy w Glatt
  • muzeum chłopskie
  • życie szlachty górnego Necker, zbiory zbroi
  • muzeum artystyczne z różnymi wystawami

Galeria:

Inne zabytki w landzie Badenia–Wirtembergia:

Pałac Hohenstein

Pałac w Niemczech, w pobliżu miejscowości Hohenstein, w landzie Badenia Wirtembergia. Pałac powstał w 1925 roku. Stanowił własność grafów von Bissingen.

Pałac Mainau

Pałac w Mainau należący do Zakonu Niemieckiego Najświętszej Marii Panny powstał w latach 1739-46 według projektów i pod kierownictwem Johanna Caspara Bagnato. Pomimo ograniczonych finansów powstało zrównoważone architektonicznie i wielce harmonijne założenie pałacowe. W stronę lądu otwierają się podkowiaście oba boczne skrzydła. Naprzeciw w stronę jeziora Bodeńskiego skierowana jest szeroka strona. Wzniesiony na cokole budynek posiada dwa pietra. Na wschodnim szczycie od strony jeziora umieszczono herb Zakonu Niemieckiego NMP.

Zamek Waldenburg

Historia tego zamku niestety nie jest znana. Prace badawcze, wykopaliskowe i archeologiczne gruzów wokół Waldenburgu nie przyniosły żadnego rozwiązania. Nie istnieją żadne dokumenty ani rysunki mogące coś wnieść w dzieje zamku. Kilka znalezisk garncarskich pozwala przypisać go do Górnego Renu i Jury Szwabskiej. Znaleziony w 1887 roku "Smoczy Lichtarz" z brązu znajduję się w Muzeum Krajowym Wirtembergii w Stuttgarcie.

Pałac Favorite

Pałac Favorite zbudowany został przez Johanna Michaela Rohrer w latach 1710–1730 w Rastatt–Förch. Należał do margrabiny Sibylli Augusty (1675–1733) – wdowie po Ludwiku Wilhelmie Badeńskim zwanym Türkenlouis – służący jej do rozrywki i polowań. Jest to najstarszy niemiecki pałac mający tak bogatą kolekcję porcelany i jedyny zachowany w dawnej formie.

Zamek Altroßwag

Zamek Mühlhausen w Niemczech, w pobliżu miejscowości Mühlhausen, w landzie Badenia Wirtembergia.

Pałac Ettlingen Schloss

Pałac Ettlingen Schloss po raz pierwszy był wymieniany w XIII w. jako zamek i w następnych latach wielokrotnie niszczony, ponownie odbudowywany i przebudowywany.

Zamek Strahlenburg

Wybudowany około 1235 roku zamek Strahlenburg przed zniszczeniem znany był jako pałac Strahlenberg. Był siedzibą tak samo zwanego rodu von Strahlenberg. Kiedy dokładnie zamek Strahlenburg został zniszczony nie jest dokładnie jasne. Około 1500 roku zamek był już zapewne w ruinie. Jednak około 1730 roku materiał kamienny pozyskiwany z ruin został wykorzystany do budowy murów w okolicznych winnicach.

Zamek Hirschburg

Zamek założony był prawdopodobnie w XI stuleciu i był siedzibą rodową rodziny szlacheckiej Hirschberger (wcześniej Hirzberger). Po wymarciu ostatniego jej członka Ebenharda von Hirzberg w pierwszej ćwierci XIII w. zamek został przejęty przez nowych rycerzy lenników, którzy również zaczęli się nazywać "von Hirschberg".

Pałac Schloss Heigerloch

Około 1200 roku rozpoczęli hrabiowie Hohenberg, ówcześni właściciele Heigerloch, budowę zamku na miejscu gdzie obecnie znajduje się pałac Schloss Heigerloch. Po kilku przebudowach na przestrzeni wieków w latach 1580-88 średniowieczny zamek został przebudowany na renesansowy pałac z inicjatywy hrabiego Christopha von Hohenzollern-Haigerloch.

Zamek Dilsberg

988 – Okolice Dilsberg należą do biskupstwa Worms, dane im w lenno od króla Ottona III. Połowa XII w. – Hrabiowie von Lauffen otrzymują Dilsberg i jego okolice na własność od biskupstwa Worms. około 1200 – Przypuszczalne zakończenie budowy zamku Dilsberg przez grafów von Lauffen. 1208 – Pierwsza wzmianka w dokumentach o zamku Dilsberg.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: