Zamek Altleiningen

Zwiedzony: 20 maja 2004

,
0°C
Zamek Altleiningen
maj 2004

Położenie:

Zamek Altleiningen – 

na wierzchołku wysokiej na 400 m góry, która wznosi się nad lewym brzegu Eckbach, ponad wsią o tej samej nazwie, 

w powiecie 

Bad Dürkheim, 

w landzie Nadrenia–Palatynat, 

w Niemczech.

Opis:

Nazwa powstała – tak jak położonego pięć kilometrów na północny–wschód siostrzanego zamku Neuleiningen – od frankońskiego rodu szlacheckiego Leininger, do których wówczas należał kraj Leininger.

Potężna twierdza górska jest zbudowana na skale i została prawdopodobna wzniesiona przez grafów Leininger – Emicha I i jego syna Emicha II w okresie od 1100 do 1110. Wówczas zwana była zamkiem Leiningen. Całe założenie zamkowe utworzono na szczycie góry, na planie trójkąta. Z pierwotnej budowy pozostały jedynie resztki muru po stronie zachodniej. Przedzamcze, oddzielone od zamku głównego, otoczone było przez rów i przez wykutą w skale fosę właściwą, nad którą prowadził most zwodzony. Dwa kilometry na południe od zamku Emich II założył w 1120 roku klasztor Höningen.

W czasie buntu chłopskiego w 1525 roku dokonano pierwszego zniszczenia. Dzisiejsze założenie bazuje na odbudowie w stylu renesansowym z 1528 roku, dokonanej z inicjatywy grafów Cuno II, Philippa I, Ludwiga i Johanna Casimira. Ponowną odbudowę musieli wykonać chłopi pańszczyźniani.
Od około roku 1600 zamek zaopatrywano w wodę ze sztolni wydrążonej głęboko w skale poniżej zamku.

W 1690 roku zamek został po raz drugi i ostatecznie zniszczony w czasie palatyńskiej wojny sukcesyjnej przez wojska francuskie. Później służył aż do połowy XIX wieku, jako kamieniołom, aż zostało to zniesione zakazem rządu Królestwa Bawarii. Obszar pozostał do 1933 roku w posiadłości grafów Leininger (linii Westerburg Leiningen), nim nabył go ówczesny powiat ziemski Frankenthal. W 1962 roku ruina została wzięta pod opiekę ochrony zabytków i w następnych sześciu latach odbudowano dojazd do zamku, uwzględniając przy tym pozostałe resztki muru na zachodzie.

Odbudowany tylko w części zamek stał się w 1968 roku schroniskiem młodzieżowym. W latach 1998 – 2000 zamek był od podstaw modernizowany. Przy tym remoncie wykonano także dach dwuspadowy (przedtem posiadał prosty, płaski dach w stylu lat 60). Sala rycerska jest wykorzystywana jako jadalnia, do pozostałych pomieszczeń gościnnych należy wyszynk zamkowy z letnim tarasem. Fosa główna została przekształcona na publiczny basen otwarty.

Pokryta dachem „sala pamięci”, oddzielona arkadami od dziedzińca, oferuje gościom około 250 miejsc siedzących. Od 1980 roku prowadzony jest Teatr Amatorski Zamku Altleiningen, wystawiający corocznie w miesiącach letnich ambitne sztuki teatralne. Są to zarówno klasyczne jak i nowoczesne sztuki, a także – z powodu odpowiedniego klimatu – sztuki historyczne.

Galeria:

Inne zabytki w landzie Nadrenia–Palatynat:

Zamek Grossbundenbach

Zamek był wybudowany przypuszczalnie około 1200 roku przez hrabiów von Saarwerden. Budowla wielokrotnie zmieniała posiadaczy, którymi byli m. in. hrabiowie von Veldenz, Boos von Waldeck, rodzina Stein i książęta Zweibrücken. W czasie wojny trzydziestoletniej zamek został zniszczony i w 1813 r. rozebrany.

Krzyż kamienny w Hanhofen

Krzyż pokutny w Hanhofen położony przy drodze K 26. Wykonany z piaskowca o wymiarach 60 x 55 x 18 cm. Według tradycji leżą tutaj żołnierze polegli w czasie bitwy z 15 listopada 1703 roku w Speyerbach pochowani przez okolicznych chłopów w kilku zbiorowych mogiłach. Wcześniej w rejonie Speyer, Dudenhofen, Hanhofen, Harthausen, Schwegenheim istniało więcej krzyży, które związane były z bitwą pod Spayerbach.

Zamek Gräfenstein

Pierwsza wzmianka o zamek Gräfenstein pochodzi z 1237 roku w dokumencie podziału hrabiów z Leiningen. Centrum założeni, donżon i palatium pochodzi prawdopodobnie z XII w. więc z czasów dynastii Staufów. Wznosi się ona na wysokim na 12 m. skalnym płaskowyżu.

Pałac Zweibrücken-Schloss

Poprzednikiem dzisiejszego pałacu był wybudowany w XII w. przez hrabiów Zweibrücken zamek do ochrony sąsiedniej drogi handlowej. Zamek ten leżał przy wschodnim ramieniu trójkąta jaki tworzy dziś plac pałacowy . W XVI i XVII stuleciu pałac, będący w tym czasie rezydencją książąt von Pfalz-Zweibrücken, był kilkakrotnie poszerzany i przebudowywany przez książąt Wittelsbach. Po zburzeniu w 1677 roku w czasie wojny holenderskiej pałac został odbudowany w 1725 r. w jego dzisiejszej formie. Pałac służący już nie celom obronnym tylko reprezentacyjnym powstał przy północnym ramieniu trójkąta.

Zamek Beilstein

Zamek Beilstein po raz pierwszy był wzmiankowany w dokumentach z 1234 roku, kiedy to król Heinrich VII wyraźnie zezwolił na odbudowę "castrum Bylenstein". Poprzedni zamek mógł być wzniesiony w połowie XII w. przez księcia Friedricha II von Schwaben. Ponadto od 1185 roku istniał ród ministeriałów nazywających się tak samo jak ta twierdza.

Zamek Anebos

Zamek Anebos jest środkowym zamkiem z grupy trzech szczytów koło Anweiler. Powstał przypuszczalnie w XII wieku (przed 1194 rokiem) do ochrony zamku Trifels i był zamieszkany przez tak samo zwanego zarządcę (von Anebos).

Zamek Neuscharfeneck

Zamek Neuscharfeneck powstał w pierwszej połowie XIII w. jako część zamku Altscharfeneck, z którego nic się nie zachowało - stary zamek rozpadł się już w XV w. Wtedy też zamek został rozbudowany przez księcia Friedricha I von Pfalz.

Krzyż pokutny w Knöringen

Położony na wschodniej ścianie kościoła katolickiego, zbudowanego w 1771 r. Wykonany z piaskowca o wielkości 75 x 75 cm., o nieznanej grubości. Prawdopodobnie jest to fragment większego, średniowiecznego kamienia (część pozostaje poniżej gruntu). Krzyże takie stawiano najczęściej w miejscu zabójstwa. Zwane są też krzyżem pojednania, jako że była to ostatnia część pokuty za morderstwo i przy krzyżu następowało pojednanie mordercy z rodziną ofiary.

Mury obronne w Landau

Miasto zostało założone w 1260 r. przez grafa Emicha IV von Leiningen–Landeck. Stanowiło dodatkową ochronę jego zamku Landeck. Prawa miejskie otrzymało w 1274 r. od króla Rudolfa I von Habsburg. Położone było w rozlewiskach rzeki Queich i otoczone nieregularnym prostokątem murów obronnych, wzmocnionych 25 wieżami.

Zamek Diemerstein

Zamek Diemerstein wymieniany jest w dokumentach w roku 1216 (Rudegar z Diemarstein, pierwszy szlachcic z zamku). Rok później opisani są szlachcice Männern Nebelung i Rüdiger von Dymarstein, zawikłani w finansowy spór z klasztorem Otterberg. Zadaniem władców Diemerstein była między innymi ochrona dróg od Frankenstein po Kaiserslautern.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: