Zamek Altleiningen

Zwiedzony: 20 maja 2004

Altleiningen, DE
15°C
Scattered clouds
Zamek Altleiningen
maj 2004

Położenie:

Zamek Altleiningen – 

na wierzchołku wysokiej na 400 m góry, która wznosi się nad lewym brzegu Eckbach, ponad wsią o tej samej nazwie, 

w powiecie 

Bad Dürkheim, 

w landzie Nadrenia–Palatynat, 

w Niemczech.

Opis:

Nazwa powstała – tak jak położonego pięć kilometrów na północny–wschód siostrzanego zamku Neuleiningen – od frankońskiego rodu szlacheckiego Leininger, do których wówczas należał kraj Leininger.

Potężna twierdza górska jest zbudowana na skale i została prawdopodobna wzniesiona przez grafów Leininger – Emicha I i jego syna Emicha II w okresie od 1100 do 1110. Wówczas zwana była zamkiem Leiningen. Całe założenie zamkowe utworzono na szczycie góry, na planie trójkąta. Z pierwotnej budowy pozostały jedynie resztki muru po stronie zachodniej. Przedzamcze, oddzielone od zamku głównego, otoczone było przez rów i przez wykutą w skale fosę właściwą, nad którą prowadził most zwodzony. Dwa kilometry na południe od zamku Emich II założył w 1120 roku klasztor Höningen.

W czasie buntu chłopskiego w 1525 roku dokonano pierwszego zniszczenia. Dzisiejsze założenie bazuje na odbudowie w stylu renesansowym z 1528 roku, dokonanej z inicjatywy grafów Cuno II, Philippa I, Ludwiga i Johanna Casimira. Ponowną odbudowę musieli wykonać chłopi pańszczyźniani.
Od około roku 1600 zamek zaopatrywano w wodę ze sztolni wydrążonej głęboko w skale poniżej zamku.

W 1690 roku zamek został po raz drugi i ostatecznie zniszczony w czasie palatyńskiej wojny sukcesyjnej przez wojska francuskie. Później służył aż do połowy XIX wieku, jako kamieniołom, aż zostało to zniesione zakazem rządu Królestwa Bawarii. Obszar pozostał do 1933 roku w posiadłości grafów Leininger (linii Westerburg Leiningen), nim nabył go ówczesny powiat ziemski Frankenthal. W 1962 roku ruina została wzięta pod opiekę ochrony zabytków i w następnych sześciu latach odbudowano dojazd do zamku, uwzględniając przy tym pozostałe resztki muru na zachodzie.

Odbudowany tylko w części zamek stał się w 1968 roku schroniskiem młodzieżowym. W latach 1998 – 2000 zamek był od podstaw modernizowany. Przy tym remoncie wykonano także dach dwuspadowy (przedtem posiadał prosty, płaski dach w stylu lat 60). Sala rycerska jest wykorzystywana jako jadalnia, do pozostałych pomieszczeń gościnnych należy wyszynk zamkowy z letnim tarasem. Fosa główna została przekształcona na publiczny basen otwarty.

Pokryta dachem „sala pamięci”, oddzielona arkadami od dziedzińca, oferuje gościom około 250 miejsc siedzących. Od 1980 roku prowadzony jest Teatr Amatorski Zamku Altleiningen, wystawiający corocznie w miesiącach letnich ambitne sztuki teatralne. Są to zarówno klasyczne jak i nowoczesne sztuki, a także – z powodu odpowiedniego klimatu – sztuki historyczne.

Galeria:

Inne zabytki w landzie Nadrenia–Palatynat:

Zamek Berwartstein

Zamek Berwartstein jest jednym z nielicznych zamków, które zostały ponownie odbudowane i zamieszkałe. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z roku 1152, kiedy książę Fryderyk I Barbarossa przekazał posiadłość biskupowi ze Speyer - Georg'owi. Następni właściciele rodzina von Berwartstein trudnili się rozbojem, w wyniku czego w roku 1314 zamek został zajęty przez wojska ze Straßburga i Hagenau. Następnie w roku 1347 zamek przeszedł w posiadanie klasztoru benedyktynów z Weißenburg.

Zamek Nanstein

Wysoko ponad miastem Landstuhl, na ostrodze skalnej gór Kahlenberg trzyma straż zamek Nanstein. Będący początkowo umocnionym grodem położonym powyżej drogi komunikacyjnej z Metz przez Saarbrücken, Kaiserslautern do Worms i Speyer, był częścią staufickiego systemu obronnego w zachodniej części królestwa.

Zamek Bolanden

Zamek nizinny zbudowany w XII wieku przez hrabiego Wernera I von Bolanden jako swoje gniazdo rodowe, Po raz pierwszy jest wymieniany w 1184 roku jako "castrum Boland". Później własność grafów von Leiningen. Zniszczony lub opuszczony w XIV w.

Zamek Lichtenstein

Zamek Lichtenstein zbudowany został około 1200 roku i należał do systemu obronnego Staufów. Chronił drogą łączącą Kaiserslautern ze Spirą. Był siedzibą rodową tak samo nazywanej rodziny – von Lichtenstein.

Zamek Schwabsburg

Leżący około 84 metry ponad poziomem terenu zamek Schwabsburg jest opasany na kształt litery U przez miejscowość Schwabsburg. Zamek założony prawdopodobnie około 1210 roku. Pierwsza udokumentowana wzmianka o zamku pochodzi z dokumentów króla Ryszarda z Kornwalii z 1257 roku jako baza władzy dynastii staufickiej nad Renem.

Pałac Villa Ludwigshöhe

Villa Ludwigshöhe zbudowana została w latach 1845-52 przez architekta z Monachium Friedricha Gärtnera i Leo von Klenze na stokach doliny Renu poniżej ruin zamku Rietburg. W otoczeniu kasztanowców i winnicami u podnóża, z widokiem na dolinę Renu, powstała klasycystyczna czworokątna budowla, z wewnętrznym dziedzińcem, do którego prowadzi korytarz z zewnątrz. Król Ludwig I przebywał tu często.

Zamek Falkenstein

Po raz pierwszy Falkenstein był wspomniany w dokumentach z 1135 r. jako zamek panów von Falkenstein. W 1233 roku był w posiadaniu Philippa I pana Falkenstein, królewskiego podkomorzego i kasztelana na zamku Trifels. Po wymarciu rodu królewskich podkomorzych z Münzenberg Philipp I zostaje podkomorzym, a od 1258 roku odziedziczył urząd namiestnika ziemskiego w Wetterau. Został on później centralnym punktem obszaru władzy Philippa I Falkenstein.

Zamek Diemerstein

Zamek Diemerstein wymieniany jest w dokumentach w roku 1216 (Rudegar z Diemarstein, pierwszy szlachcic z zamku). Rok później opisani są szlachcice Männern Nebelung i Rüdiger von Dymarstein, zawikłani w finansowy spór z klasztorem Otterberg. Zadaniem władców Diemerstein była między innymi ochrona dróg od Frankenstein po Kaiserslautern.

Zamek Hardenburg

Hardenburg położony na wschodniej krawędzi Lasu Palatyńskiego, ponad doliną rzeki Isenbach, kontrolował dostęp do równiny reńskiej. Będący w ruinie zamek pozostaje największym zamkiem Pfalzu. Położony na 200 m. długiej skale zajmuję powierzchnie 180 x 90 m. Potężne wieże obronne, imponujący donżon mający mury grube na 7 m. i położenie na zboczu góry nie pozwoliły przez stulecia - do czasu Rewolucji Francuskiej - na zdobycie i zniszczenie zamku. Jedyna kapitulacja po oblężeniu jest wymieniana w 1512 r.

Wieża Bismarcka w Bad Dürkheim

36-metrowa wieża widokowa, bez misy ogniowej, na planie prostokąta o wymiarach 16.70 m x 14,00 m. Monumentalny budynek został zbudowany w stylu zamku neoromańskiego i ma pewne elementy secesyjne.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: