Zamek Wehrstein

Zwiedzony: 29 lipca 2001

,
0°C
zamek wehrstein
lipiec 2001

Położenie:

Zamek Wehrstein – 

w północnej części powyżej Fischingen, części miasta Sulz am Neckar, 

w powiecie 

Rottweil, 

w landzie Badenia–Wirtembergia, 

w Niemczech.

Opis:

Miejscowości Fischingen i Empfingen po raz pierwszy były wymieniane w dokumentach z 772 roku. Około 1100 roku wymieniana jest po raz pierwszy szlachta von Wehrstein – Marquard von Wehrstein i jego żona Gepa obdarowali klasztor w Hirsau.

Zamek Wehrstein

Herb Empfingen

W tym samym czasie pojawia się też herb Wehrstein – złota kotwica w czarnym polu. Ma ona podobno przypominać ocalenie podczas burzy na morzu jednego ze szlachciców von Wehrstein biorącego udział w krucjacie wraz z Fryderykiem Barbarossą.

Szlachta von Wehrstein występuje w dokumentach z lat 1101 – 1395. Ich włości, oprócz okolic zamku rozciągały się również na miejscowości Fischingen, Betra i Empfingen. Początkowo podlegali pod hrabiów palatynów z Tybingi (niem. Pfalzgrafen von Tübingen), później pod von Hohenbergów, a od 1381 roku byli lennikami Habsburgów.

W 1318 roku Hiltibold von Wehrstein został opatem w książęcym opactwie św. Galla (Gawła) w St. Gallen. Prawdopodobnie wraz ze śmiercią Benza von Wehrstein w 1409 roku wymiera ród von Wehrstein. Ale już w 1331 roku właścicielem zamku był nazywany graf Rudolf von Hohenberg. Oznacza to, że zamek z włościami został przejęty przez von Hohenbergów. W 1373 roku grafowie von Hohenberg oddają zamek w lenno dla szlachty z Weitingen, którzy następnie rozbudowują zamek.

W 1381 roku cały majątek von Hohenbergów kupuje książę austriacki Leopold III Habsburg. W ten sposób Wehrstein staje się austriackim lennem aż do 1806 roku. W 1400 roku majątek dostaje w zastaw Burkard von Mansperg, który miał swoją rodową posiadłość w Mansberg koło Kirchheim unter Teck. Wkrótce zastaw zostaje zamieniony w lenno. W roku 1419 zamek wraca jako lenno do rodu von Weitingen. Powstanie chłopskie z 1525 roku pozostawiło zamek nienaruszonym.

W 1528 roku zamek nabył graf Christoph von Nellenburg-Tengen. Graf Christoph umiera w 1539 roku i zostaje pochowany w kościele w Empfingen. W roku 1552 zamek kupuje Jos Niklas II von Zollern dla swego kuzyna grafa Karla I von Hohenzollern. W testamencie z 1575 roku majątek zostaje dodany do majątku Hohenzollern-Haigerloch. Po wymarciu linii Hohenzollern-Wehrstein/Haigerloch w 1634 roku Wehrstein nie przeszedł w posiadanie do linii Hohenzollern-Hechingen tylko do Hohenzollern-Sigmaringen.

Do roku 1585 zamek był zarządzany przez wójta mającego tutaj swą siedzibę. W czasie Wojny Trzydziestoletniej wojska Elektoratu Bawarii zniszczyły całkowicie zamek w 1643 roku, ale później został odbudowany. Wraz z pokojem w Preszburgu w 1805 roku nastąpił koniec lenna zamku wobec Austrii i zamek przechodzi na własność rodu von Hohenzollern-Sigmaringen. Fischingen i Betra zostały początkowo przydzielone do Oberamt Glatt, który został później wcielony do Oberamt Haigerloch. Około 1830 roku zrujnowany zamek zostaje rozebrany. W 1842 roku ruiny zamku zostały poddane rozległym renowacjom i została chroniona przed dalszym rozpadem przez księcia Karla Antona von Hohenzollern-Sigmaringen.

W 2003 roku założona została grupa „Przyjaciele ruiny zamku Wehrstein”, która zajęła się dalszą ochroną obiektu. W czerwcu 2006 roku ruiny zamku zostały kupione przez właściciela pobliskiej żwirowni – Aloisa Gfrörera.

Według legendy w 752 roku Karol Wielki spotkał na zamku Wehrstein, swoją przyszłą żonę, szwabską hrabiankę Hildegardę.

Galeria:

Inne zabytki w landzie Badenia–Wirtembergia:

Zamek Sterneck

Władcy Sterneck i ich przodkowie: 1122 - Egilolf von Brandeck, jego zamek rodowy znajdował się ponad doliną Heimbach. 1230-50 – Wybudowanie zamku Sterneck przez Volmara von Brandeck. 1300 – Johann von Brandeck uzyskuje prawo kościelne w Unterbrändi 1350 – Wirtembergia uzyskuje część zamku. Zamek po raz pierwszy nazwany jest Sterneck.

Zamek Straubenhart

Panowie Straubenhardt byli wspominani w roku 1090 w aktach klasztoru Hirsau i w akcie założenia klasztoru Herrenalb w 1148 roku. Ród pochodzi przypuszczalnie z Kraichgau. Zamek był założony przypuszczalnie w XI stuleciu przez panów von Gräfenhausen, dzisiejszej części Birkenfeld. Rozbudowany później zamek funkcjonował jako współwłasność panów Straubenhardt i z nimi spokrewnionymi panami von Schmalenstein.

Zamek Reichenstein

Na rycinie z XVII w. widoczny jest jeszcze zamek w ruinie. W chwili obecnej widoczne są tylko resztki murów. Założenie zamkowe ma plan prawie prostokątny, od strony grzbietu górskiego znajduje się fosa. Tarasy na zboczu powstały dopiero w XX w.

Pałac Schwetzingen-Schloß

W 1350 roku zamek jest po raz pierwszy wspomniany w dokumentach, jako rycerski zamek nawodny. Założenie zamkowe składało się z małego otoczonego murem zamku z donżonem położonego na wyspie potoku Leimbach. Jego właściciele, rodzina von Schomberg oddała go do dyspozycji palatyna Ruprechta.

Zamek Irslingen

Zamek niziny położony na wysokości 530 m n.p.m. został po raz pierwszy wspomniany w roku 1178 i zniszczony w XVI wieku. Właścicielami i prawdopodobnie także założycielami zamku byli panowie z Urslingen. Zachowane są jeszcze małe resztki muru z dawnego założenia zamkowego.

Zamek Enzberg

Zamek Enzberg leży na odnodze górskiej powyżej miasta. Resztki budowli obronnej opasane jest dwumetrowym murem na terenie której położone są wodociągi miejskie i wielu posesji prywatnych. Abstrahując od tego można jeszcze znaleźć w małym lasku z tyłu posesji prywatnych wiele wartościowych pozostałości zamku. Obszar ten należy prawdopodobnie do miasta. Reszta została w rekach prywatnych zamieniona na małe ogrody i tarasy. W części należącej do miasta zachowana została największa część zamku będąca zamkiem głównym.

Zamek Hohenentringen

Zamek Hohenentringen położony w Niemczech, w pobliżu miejscowości Entringen, w landzie Badenia Wirtembergia.

Zamek Eberbach

Zamek w Niemczech, w pobliżu miejscowości Eberbach, w landzie Badenia Wirtembergia.

Klasztor w Maulbronn

Klasztor w Maulbronn został założony prawdopodobnie ok. 1138 przez rycerza Waltera z Lomersheim, który zainspirowany reformatorskimi ideami Bernarda z Clairvaux, postanowił wstąpić do zakonu cystersów. Na potrzeby opactwa Walter oddał swoje włości w Eckenweiher położone pomiędzy Mühlacker a Lienzingen. Szybko jednak okazało się, że Eckenweiher nie było odpowiednią lokalizacją dla klasztoru. Brakowało wody oraz materiałów budowlanych. Walter zwrócił się o pomoc do nowo wybranego biskupa Spiry Günthera z Hennebergu. Biskup odwiedził konwent w 1147 i wkrótce potem przeniósł braci zakonnych do Maulbronn.

Pałac Schloss Rüppurr

"Zamek" Ruppurr jest po raz pierwszy wymieniany w dokumentach w 1380 r. Od około 1450 roku określany jest jako pałac. Do XVI wieku następuje rozbudowa kompleksu budynków, otoczonych fosą wodną i murem obronnym. Gdy miejscowa szlachta opuściła pałac, w roku 1593 kupił ją margrabia Ernst Friedich von Baden¬-Durlach. Do początku XVIII w. mieścił się tu Urząd Ziemski.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: