Zamek Lenno

Zwiedzony: 28 stycznia 2001

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 388/968 z 13.11.1961

Rate limit exceeded, please try again in few seconds.
zamek-lenno
styczeń 2001

Położenie:

Zamek Lenno – 

(niem. Lehnhaus), 

w północnej części przysiółku Wleński Gródek, stanowiącym cześć niewielkiej miejscowości Łupki, niedaleko Wlenia, 

w powiecie 

lwóweckim, 

w województwie dolnośląskim, 

w Polsce.

Opis:

Na wysokim bazaltowym wzniesieniu (360 m n.p.m.), które opasuje rzeka Bóbr, stoi zamek założony prawdopodobnie przez Bolesława II Łysego na początku XIII w. Wcześniej w tym miejscu znajdował się gród kasztelański wymieniany w dokumentach z 1155 roku. Najstarszą częścią zamku jest kamienna cylindryczna wieża, którą po badaniach archeologicznych na przełomie lat 80 i 90 uznano za najstarszą murowaną budowlę w Polsce. W drugiej połowie XIII w. zamek został rozbudowany na planie nieregularnym przez księcia świdnicko–jaworskiego Bolka II zwanego Małym. W roku 1368 po bezpotomnej śmierci Bolka II wdowa po nim Agnieszka przekazała zamek jako lenno w ręce rycerskiego rodu von Zeidlitzów. Po przyłączeniu w 1372 roku księstwa świdnicko–jaworskiego do Czech zamek został znacznie rozbudowany. Do istniejącego zamku pierwotnego (zamek górny) dostawiono zamek średni i dolny (przedzamcze). Ufortyfikowanie średniowiecznych murów nastąpiło w drugiej połowie XVI w. Największych zniszczeń dokonała wojna trzydziestoletnia, w 1646 r. zamek został spalony. Kolejnym właścicielem został w 1653 roku pułkownik króla francuskiego Ludwika XIII. Wybudował on w sąsiedztwie zamku nowy barokowy pałac.

Ostatnimi właścicielami byli do końca 1945 roku przedstawiciele śląskiej rodziny von Haugvitz.

Zamek nieodbudowany stanowi dziś romantyczną ruinę wśród zabytkowego parku.

Galeria:

Inne zabytki w województwie dolnośląskim:

Zamek w Wojnowicach

Gotycko-renesansowy nawodny zamek - obronna siedziba rycerska. Jeden z nielicznych tego typu zamków w Polsce. Początki zamku datuje się na XIV wiek (Johann Skopp). W XV w. należał do różnych rodów śląskich, m.in. von Schellendorf oraz von Krickov. W 1522 r. kupił go znany poeta Achatius Haunold, sprzedając go dwa lata później wrocławskiemu mieszczaninowi Mikołajowi von Schebitz. Nowy właściciel w latach 1515-1530 rozpoczął wyburzanie zamku z myślą o przebudowie go w nowoczesnym stylu. Po jego śmierci w 1537 r. nowym właścicielem została żona Jakuba Bonera - Lukrecja.

Zamek w Leśnicy

W miejscu gdzie stoi obecnie pałac w XII wieku istniał warowny gród obronny Piastów wrocławskich. W nim to umarł 7 grudnia 1201 roku książę Bolesław Wysoki zapisując wcześniej Leśnicę zakonowi cystersów z Lubiąża. Zakon nie otrzymał jednak zapisu. Syn Bolesława, Henryk brodaty zmienił testament ojca i na miejscu grodu wzniósł nowe, ale jeszcze drewniane zabudowania. Stanowił on stację pośrednią w podróżach księcia między Wrocławiem a Legnicą. W 1335 księstwo wrocławskie, a wraz z nim Leśnica przeszło w posiadanie króla czeskiego Jana Luksemburczyka. On to w 1339 roku sprzedaje zamek wrocławskiemu mieszczaninowi Gysko de Reste.

Dwór w Radomierzu

Pierwsze wzmianki o właścicielach wsi pochodzi z XIV w. kiedy to była własnością rycerza Clericusa Bolcze. W roku 1506 miejscowość została kupiona przez boczną linię bogatego rodu Schaffgotschów, którzy zarządzali majątkiem z przerwami do połowy XVII w. K. Eysymontt przypuszcza, że fundatorem dworu był Bernard I Schaffgotsch, czyli dwór powstał przed jego śmiercią w 1559 roku. Następna rozbudowa nastąpiła kiedy majątkiem zarządzał Bernard III Schaffgotsch około 1612 roku. W roku 1644 nastąpiło zniszczenie dworu, został on jednak natychmiast odbudowany. W 1779 roku w wyniku pożaru zginęły trzy osoby. W trakcie odbudowy zmieniono wygląd elewacji.

Zamek w Rokitnicy

Gród w Rokitnicy na prawym brzegu rzeki Kaczawy powstał w pierwszych latach XIII w. z inicjatywy księcia Henryka I Brodatego. Pierwsze kamienne mury zaczęto wznosić w połowie XIII w. W drugiej połowie XIII w. wzniesiono murowany budynek mieszkalny od strony północnej. Z 1319 roku pochodzi informacja o kaplicy zamkowej. Zamek pełnił funkcje komory celnej na trakcie Legnica–Lwówek Śląski i strzegł pobliskich terenów złotonośnych. W XV w. stał się siedzibą rycerzy - raubritterów, w wyniku czego został zdobyty i zniszczony przez mieszczan wrocławskich i świdnickich w 1451 roku. Nigdy nie został odbudowany.

Zamek w Karpnikach

Zamek został zbudowany w XIV wieku prawdopodobnie przez Henryka Czirna, właściciela Płoniny i Sokolca. W kolejny wiekach zamek był kilkakrotnie przebudowywany, a jego obecny wygląd pochodzi z 1846 roku i jest zasługą architekta niemieckiego Friedricha Augusta Stülera z wykorzystaniem projektów jego nauczyciela, Karla Friedricha Schinkla z czasów jego pobytu w Karpnikach w 1832 r.. W 1978 zamek przystosowano do użycia jako ośrodek wypoczynkowy, a później sanatorium dla dzieci. Obecnie budowla jest nieużytkowana i ponownie jest własnością prywatną.

Zamek w Radłówce

Wieś wzmiankowana już w XIII w. Zamek wzniósł na początku XVI w. Siegmund von Zedlitz na miejscu wcześniejszej budowli. Była to regularna budowla na planie czworoboku o wymiarach 24 x 27 m, zbudowana z kamiennych ciosów, prawdopodobnie dwukondygnacyjna. Dziedziniec otaczały trzy skrzydła mieszkalne, czwarty bok zamknięty był murem, w którym znajdowała się brama.

Zamek w Żmigrodzie

Zamek w Żmigrodzie wspominano po raz pierwszy w 1296 r. Przypuszcza się, że była to jeszcze budowla drewniana. Następna informacja o castrum należącym do książąt oleśnickich pochodzi z 1375 r. Była to budowla na planie nieregularnym ze stojącą od północy wieżą i bramą wjazdową od południa, stojąca wśród rozlewisk rzeki Baryczy i otoczona fosą.

Zamek w Bolkowie

Zamek w Bolkowie (niem. Bolkoburg) położony jest na wysokiej górze (Zamkowe Wzgórze – niem. Burgberg, 396 m n.p.m.,), której zbocze urywa się od strony Nysy Szalonej ostrym urwiskiem (różnica wysokości wynosi 90 m), a łagodny wschodni stok zajmuje miasto. Zamek ten jest zamkiem wyżynnym. Budowla zajmuje 7600 m2.

Pałac w Parchowie

Pałac w Parchowie to okazała wiejska rezydencja zbudowana w 1702 roku według projektu znakomitego architekta Martina Frantza. Obiekt zachwycał wybitną dekoracją sztukatorską, bogactwem ornamentów roślinnych, ozdób o tematyce mitologicznej i wystroju rzeźbiarskiego na elewacjach.

Pałac w Żmigrodzie

Od połowy XVII w. aż do końca II wojny światowej właścicielami pałacu była rodzina von Hattzfeld. Melchior von Hattzfeld, feldmarszałek austriacki, dokonał przebudowy zamku na okazały barokowy pałac w II poł. XVII wieku lub na początku XVIII w. Średniowieczne budynki z wyjątkiem wieży zostały zburzone. Pałac w Żmigrodzie zmodernizowano w XVIII w. Architektem nowego, klasycystycznego skrzydła, był Carl Gotthard Langhans.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: