Sanktuarium w Grodowcu

pw. św. Jana Chrzciciela

Zwiedzone: 1 listopada 2006

Obiekt zabytkowy

nr rej.: A/1641/182 z dnia 15.03.1961

Sanktuarium w Grodowcu
Pocztówka z ubiegłego wieku

Położenie:

Sanktuarium w Grodowcu – 
(niem. Hochkirch), 

w centrum wsi

, w powiecie 
polkowickim, 
w województwie dolnośląskim, 
w Polsce.

Opis:

Pielgrzymki do słynącego z cudów obrazu Matki Boskiej z Dzieciątkiem przybywały już w czasach średniowiecznych. W 1591 roku od uderzenia pioruna spłonął drewniany kościół, z którego ocalał tylko cudowny obraz. Wzmogło to pielgrzymki do sanktuarium. W 1602 roku przeniesiono obraz do nowo wybudowanego kościoła, z którego zginął w czasie Wojny Trzydziestoletniej w latach 1618-1648. Kościół w tym czasie służył jako stajnia dla koni. Cudowny obraz zastąpiła cudowna figurka, którą możemy oglądać obecnie nad tabernakulum w ołtarzu głównym. Rzeźba jest z ok. 1590 r. i ma cechy gotyckie. Jest wysokości 1 metra i przedstawia „Marie Służebnice Pańską w świątyni” w postawie modlitewnej.

Odbudowany po wojnie 30-letniej kościół został ponownie zniszczony w 1660 roku przez wichury i gradobicia w następnych latach. Kolejnej odbudowy dokonał w 1679 roku baron Abraham von Dyhern z Brzegu Dolnego, on też ufundował obecne organy jak i 15 kapliczek różańcowych przy drodze do Głogowa. Ponieważ kościół zaczął się robić za mały dla licznie przybywających pielgrzymek, w latach 1702-1724 dokonano rozbudowy kościoła w stylu barokowym. Konsekracji dokonał biskup Daniel Sommerfeld 1 lipca 1724 roku. W pobliżu świątyni na górze zwanej Oliwną w XIX wieku miejscowy proboszcz Meinhold wybudował Kalwarie z kapliczkami drogi krzyżowej. Legenda głosi, że w czasie budowy 2 lipca 1872 roku natrafiono na źródełko, które istnieje do dziś dnia i podobno ma właściwości lecznicze. Następnej dużej przebudowy dokonano w 1915 roku ponownie inicjatywy miejscowego proboszcza. Obydwie wojny światowe mocno zniszczyły świątynię.

Po II wojnie zaczęto znowu pielgrzymować do cudownej figurki która, uszkodzona w czasie II wojny światowej, została odrestaurowana przez rzeźbiarza Jana Serafina. Większej renowacji i wzmocnienia dokonano w 1990 roku. Z powodu szkód górniczych prace te wykonał KGHM Polska Miedź S.A. Obecnie Grodowiec należy do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej i jest najbardziej wysuniętą na południe parafią tej diecezji. Pielgrzymi przebywają licznie 15 sierpnia i w II niedzielę września.

Legenda głosi, że pierwotnie kościół miał być postawiony w miejscu gdzie obecnie znajduje się Kalwaria. Trzykrotnie składowano tam materiały do budowy i za każdym razem w nocy jakaś siła przenosiła go do podnóża wzgórza. Tam więc w końcu go wybudowano.

Pod ołtarzem bocznym pw. Czternastu Wspomożycieli została pochowana jego fundatorka Barberina Campanini – włoska tancerka, właścicielka majątku w pobliskim nieistniejącym już Barszowie. Hrabina była fundatorką konwentu dla dziewcząt w Barszowie i miała prawo nosić Order hrabiny Barbary Campanini.

na podstawie

Wikipedii

Opis powstał na podstawie:

Sanktuarium Maryjne w Grodowcu
Zobacz

Galeria:

Inne zabytki w województwie dolnośląskim:

Komentarze:

Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Ostatnio dodane:

Losowe wpisy:

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: