Pałac w Jasieniu

Zwiedzony: 15 stycznia 2006

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 476 z 20.05.1963

,
0°C
Pałac w Jasieniu
styczeń 2006

Położenie:

Pałac w Jasieniu – 

(niem. Gassen), 

nad rzeką Lubszą, w centrum miejscowości, 

w powiecie 

żarskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Barokowy pałac byłych właścicieli miasta Jasień zbudowany został w 1780 r. Budynek wykonano z cegły na planie wydłużonego prostokąta. Frontowe wejście do budynku zdobi symetrycznie ułożona grupa broni wraz ze zbroją. Jest to dekoracyjny motyw, spotykany w rzeźbie architektonicznej, rozpowszechniony w epoce renesansu i baroku. Takie dekoracje świadczą o rycerskich tradycjach właścicieli pałacu.

Pałac w ciągu niespełna kilkudziesięciu lat zmieniał swoich właścicieli. W 1776 roku majątek pałacowy nabył Abraham Rabenau. Po nim właścicielami pałacu byli kolejno: od 1791 kapitan Ksaver von Plotz, od 1792 roku hrabia von Schlabendorf, od 1805 kapitan Balthazar Erdman von Zeschau oraz rotmistrz Wilhelm von Rabenau (przejął majątek w 1819 roku).

W 1831 roku dziedzicem majątku Jasień został Ludwik von Rabenau. Przejął on pałac w trudnych dla siebie czasach, zarówno materialnych, jak i rodzinnych. Problemy te sprawiły, że stopniowo zaczął on tracić kontrolę nad swoimi dobrami, co spowodowało, że miasto Jasień przestało być dobrem szlacheckim i ostatecznie uniezależniło się od dworu. Po jego śmierci wdowa po zmarłym zaproponowała miastu kupno pałacu, które nastąpiło w 1881 roku. Po przejęciu pałacu przez samorząd miejski, został on przemianowany na ratusz. Funkcję tę pałac pełnił do 1945 roku.

W latach powojennych budynek był kilkakrotnie poddawany remontom. Jego główna część nadal jednak wymaga gruntownego remontu.

Wraz z pałacem wybudowano około 1780 roku zabudowania folwarczne. Tworzyły je domy robotników i budynki gospodarcze, znajdujące się w najbliższym sąsiedztwie pałacu. Domy i budynki gospodarcze były murowane, parterowe, w zabudowie zwartej. Część budynków przetrwała do dzisiaj, a w miejscu niektórych wybudowano bloki mieszkalne.

Dziś pałac czeka na właściciela, który wykazałby zainteresowanie tą budowlą, i który dokończyłby rozpoczęte remonty. Wiele osób związanych z turystyką regionu, uważa, że obiekt ten doskonale nadawałby się właśnie do działalności turystycznej.

Galeria:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Pałac w Żaganiu

Pałac został wzniesiony na miejscu średniowiecznego zamku Piastów z przełomu XIII i XIV wieku, a dokładniej 3 metry wyżej. Historia tego zabytku łączy się z Księstwem Głogowsko – Żagańskim. W roku 1627 cesarz Austrii Ferdynand II sprzedał Księstwo Żagańskie czeskiemu księciu, dowódcy i politykowi, Albrechtowi Wallensteinowi.

Mury obronne w Lubsku

Mimo położenia miasta nad rzeką Lubszą, już w XIII w. istniał system obronny składający się z wałów ziemnych, palisady, fosy i drewnianych bram, o czym wspomina przywilej z 1283 r. W obręb tych umocnień włączony był także zamek. W XIV w. poszerzając obszar fortyfikacji, zmieniono drewnianą palisadę na mur z kamienia polnego wzmacniając go 16-ma basztami i dwoma furtami. U wylotu dróg wzniesiono bramy: Gubińską na styku dzisiejszej ul. Krakowskie Przedmieście z ul. E. Plater i bramę Żarską przy ul Kopernika. Pod koniec XV w. wzmocniono fortyfikacje wznosząc między innymi basztę bramy Żarskiej.

Kościół w Borowie Polskim

Według tradycji kościół w Borowie Polskim istniał już w 1414 roku, obecny wzniesiony został na jego miejscu przez Rechenbergów w XV w. Gruntownej przebudowy dokonano ok. połowy XVI w.

Kościół w Mirocinie Górnym

Kościół powstał na przełomie XIII i XIV w. (tutejsza parafia jest wzmiankowana w 1352 roku). Budowla wzniesiona na planie wydłużonego prostokąta, od wschodu zamkniętego trójbocznie. Na przełomie XV i XVI wieku dostawiono wieżę od zachodu, a od północy zakrystię i kaplicę. Wnętrza otrzymały zaś sklepienia. Całość otoczono murem kamiennym w którym umieszczono bramkę z ostrołukowym przejazdem. W XVIII wieku powstała kruchta od południa i został prawdopodobnie zainstalowany mechanizm zegara na wieży. Ostatni remont miał miejsce pod koniec XX wieku.

Kościół w Witkowie

Wczesnogotycki kościół pochodzi z XIII w. Do początku lat 90 XX w. stał nieużytkowany od czasu zakończenia II wojny światowej. W tym czasie nabożeństwa odbywały się w dawnym zborze ewangelickim. Po pożarze tego drugiego staraniem parafii odremontowana została średniowieczna świątynia i przywrócono jej dawna funkcję.

Kościół w Broniszowie

Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym w Broniszowie pochodzi z 1376 r. Pierwotnie była to budowla drewniana, która została zniszczona prawdopodobnie w czasie wojny trzydziestoletniej. Z XV w pochodzi kamienny mur otaczający kościół. Obecny kościół powstał około 1600 r. z inicjatywy Hansa Fabiana von Kottwitz. Kościół został założony na planie prostokąta jako salowa, kamienno-ceglana budowla. W 1607 r. od zachodu dostawiono wieże i przebudowano bramę -dzwonnicę wstawioną w otaczający mur. W 1609 r. został przejęty przez luteran. Katolicy odzyskali kościół dopiero w 1654 r.

Pałac w Mycielinie

Po 1945 r. założenie zostało przejęte przez Skarb Państwa. W tym okresie pałac w Mycielinie uległ największej dewastacji i bezpowrotnie popadł w ruinę. Ostatecznie został wyburzony na początku lat 60. XX w. Obecnie park i pozostałe budynki gospodarcze są własnością prywatną.

Kościół w Wichowie

Kościół pw. św. Marcina wzniesiono w Wichowie pod koniec XIII w. Przebudowy dokonano w połowie XVI w. powstała wtedy wieża i sklepienia. Zbudowany jest na planie prostokąta z wyodrębnionym prezbiterium. Jednonawowy, murowany z kamienia i cegły. Sklepienia w nawie i prezbiterium sieciowe, w zakrystii - kolebkowe. We wnętrzach ściany ozdobione średniowieczną polichromią z Pasją Chrystusa, Sądem Ostatecznym i Mater Misericordiae. Na uwagę zasługuje również późnogotycki tryptyk z około 1500 roku mistrza z Gościszowic i malowana manierystyczna ambona z XVII wieku.

Konkatedra w Zielonej Górze

Kościół ufundowany w II poł. XIII w. przez księcia Konrada I głogowskiego poświęcony św. Jadwidze (skądinąd babce fundatora), ukończony w 1294 przez Henryka Głogowczyka, syna Konrada; sam fundator został pochowany w obrębie świątyni. Kościół ten jest najstarszym zachowanym zabytkiem w mieście.

Krzyż kamienny w Miłakowie

Krzyż kamienny typu łacińskiego, o wymiarach 75x44x23 cm. Wykonany jest ze zlepieńca. Nie jest znana data ani powód powstania tego krzyża. Możliwe, że pochodzi on z późnego średniowiecza. Jest to jednak hipoteza nie poparta żadnymi dowodami. Datowanie utrudnia również bardzo prosta forma krzyża, nieposiadającego cech stylowych, pozwalających na przybliżone datowanie metodą analizy porównawczej.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: