Kościół w Borowie Wielkim

pw. św. Wawrzyńca

Zwiedzony: 18 lutego 2007

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 292 z 12.04.1961

Nowe Miasteczko, PL
2°C
Scattered clouds
luty 2007

Położenie:

Kościół w Borowie Wielkim – 

(niem. Grossenborau), 

w centrum wsi, 

w powiecie 

nowosolskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Pierwsze wzmianki o parafii pojawiły się w 1376 r., jednak datę budowy kościoła przenieść należy na przełom XIII i XIV w. Wczesnogotycki kościół wybudowano na niewielkim wzniesieniu w środkowej części wsi. Powstała wtedy jednonawowa, murowana z kamienia i cegły świątynia z wyodrębnionym prostokątnym prezbiterium. W XV w. kościół przekształcono, dobudowując od północy do prezbiterium zakrystię i do nawy od zachodu wysoką, wzmocnioną masywnymi skarpami wieżę. Teren przykościelnego cmentarza otoczono kamiennym murem. Kościół nie posiadał sklepień – nawę przykrywał strop, prezbiterium pozorne sklepienie. W 1528 r. za sprawą rodziny Rechenbergów kościół przeszedł w ręce protestantów. W tym czasie kościół został bogato wyposażony – Rechenbergowie ufundowali dwa dzwony (z 1562 i 1566 r.) oraz chrzcielnicę (1593 r.). Przedstawiciele tego rodu zostali pochowani w świątyni, co upamiętniono monumentalnymi renesansowymi nagrobkami na ścianach prezbiterium. Ponowne przejęcie kościoła przez katolików nastąpiło w 1653 r. Z tego okresu pochodzi część wyposażenia – dwa ołtarze boczne i nowa, barokowa oprawa późnogotyckiego ołtarza głównego. W XVIII w. do nawy dobudowano kruchtę, a sklepienie prezbiterium pokryto barokową polichromią. Na początku XIX w. przy prezbiterium wzniesiono neogotyckie mauzoleum kolejnych właścicieli wsi – rodzin von Arnold i Unruh (1821 r.). W 1882 r. przebudowano wieżę, która otrzymała neogotycki hełm, a później mechanizm zegarowy.

Po 1945 r. kościół obsługiwany był przez oo. kapucynów (do 1958 r.). W latach 1983-1984 przeprowadzono renowację kościoła – nowe elewacje i tynki wnętrza. Remonty prowadzono także w końcu XX stulecia (m.in. wymiana pokrycia dachowego).

17 marca 2009 roku podczas prac remontowych odkryto dwa krzyże pojednania wmurowane w ścianę prezbiterium od strony południowej i północnej.

Galeria:

Panoramy sferyczne 3D:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Pałac w Stypułowie

Pałac w Stypułowie Dolnym powstał w 1800 roku pod wpływem berlińsko-poczdamskich nurtów architektonicznych tamtych czasów opierających się na wzorcach klasyki antycznej. Wzniósł go jako swoją siedzibę Ernst von Knobelsdorff, którego rodzina rezydowała w Stypułowie od XV wieku.

Krzyż kamienny w Kotowicach

Krzyż pokutny znajduje się w centrum wsi przy wieży transformatorowej. Jego wymiary to: 133 x 93 x 23 cm. Wykonany jest ze zlepieńca. Nie jest znana data ani powód powstania tego krzyża. Możliwe, że pochodzi on z późnego średniowiecza. Jest to jednak hipoteza nie poparta żadnymi dowodami. Datowanie utrudnia również bardzo prosta forma krzyża, nieposiadającego cech stylowych, pozwalających na przybliżone datowanie metodą analizy porównawczej.

Kościół w Gołaszynie

Kościół pod wezwaniem św. Marcina wzmiankowany w 1225 roku. Powstał w drugiej połowie XIII w. murowany z kamienia polnego, z jedna nawą i węższym zamkniętym trójbocznie prezbiterium od wschodu. Do prezbiterium przylega kruchta od południa i zakrystia od północy, do nawy wieża od zachodu. Nawa przekryta drewnianym stropem z barokowa polichromia, prezbiterium sklepieniem sieciowym (XVI w.) Nadbudowa wieży i przybudówki od południa pochodzą z 1883 roku. Wyposażenie wnętrza barokowe. Całość otacza mur kamienny wzniesiony prawdopodobnie w XV w.

Wieża kościoła ewangelickiego w Broniszowie

W 1863 r. z inicjatywy właściciela wsi Augusta von Tschammer und Quaritz miejscowi protestanci wznieśli na terenie cmentarza swoją świątynię pw. Zmartwychwstania. Świątynia stanęła na miejscu niewielkiej drewnianej kaplicy pogrzebowej, w której już od 1859 r. odbywały się nabożeństwa protestanckie. Murowany kościół wzniesiono w stylu neoromańskim, na planie prostokąta z niewielką absydą od wschodu. W 1872 r. od zachodu dostawiono wysoką trójkondygnacyjną wieżę zwieńczoną iglicami (główna i 4 narożne), na której zawieszono 2 dzwony. W 1917 r. dzwony zostały zdjęte na potrzeby wojenne, ale w 1927 r. właściciele wsi ufundowali nowy dzwon.

Pałac w Kożuchowie

Od 1709 roku stary folwark położony w rejonie przedmieścia głogowskiego przeszedł w posiadanie rodziny von Kalckreut. Z ich inicjatywy w pierwszej połowie XVIII w. powstała rezydencja szlachecka w otoczeniu parku. Kalckreutowie byli jego właścicielami do końca II wojny światowej. Pałac spalony został w 1945 roku, a jego resztki rozebrano w 1963 r.

Ruina kościoła w Podgórzycach

Ruina kościoła w Podgórzycach wzniesionego w XIII wieku z fundacji Henryka Brodatego i Jadwigi. Od czasu spalenia w okresie wojny 30-letniej pozostaje w ruinie, oczyszczonej i uporządkowanej w XIXw. W tym czasie wzniesiona została tez w południowo-zachodnim narożniku wnętrza ceglana przybudówka z drewnianą dzwonnicą w wyższej kondygnacji. Kościół zbudowany z kamienia polnego, salowy, z trójbocznym zamknięciem od wschodu. Od południa widoczne resztki kruchty.

Dwór w Borowie Wielkim

Dwór w Borowie Wielkim powstał w końcu XV w. z kamienia polnego na planie prostokąta o szerokości około 10 m. Najstarsze mury przetrwały w piwnicach. W drugiej połowie XVII w. (być może po pożarze) wzniesiono nowy dwór o rozmiarach 17x30 m. z kamienia polnego i cegły.

Kościół w Solnikach

Kościół w Solnikach należy do najstarszych w regionie. Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym pochodzi z 1200 roku. Romańską budowlę z kamienia wzniesiono na górującym nad okolicą wzgórzu. Kościół jest orientowany. W XV wieku został przebudowany w stylu gotyckim, do elewacji północnej została dobudowana kaplica, od zachodu dostawiono masywną wieżę w kształcie graniastosłupa zamkniętego namiotowym dachem.

Dzwonnica w Wichowie

Wolnostojąca dzwonnica w Wichowie stoi na skrzyżowaniu z drogą prowadzącą do Kożuchowa. Powstała na przełomie XIX i XX wieku. Zbudowana na planie kwadratu, w dolnej części murowana z kamienia z ceglanymi narożnikami, w górnej tylko z cegły. Przekryta dachem namiotowym. Pod dachem z każdej strony umieszczono zegary, poniżej których znajdują się po dwa pełnołukowe okna i jeszcze niżej okna okrągłe.

Kapliczki wotywne w Kożuchowie

Z ufundowanych około 1670 roku przez Georga Abrahama von Dyherrn dwunastu kapliczek, do dnia dzisiejszego zachowało się jedynie osiem. Nie jest dokładnie stwierdzone z jakiego powodu Dyherrn kazał wybudować kapliczki. Podniesiony do godności barona w 1655 roku, od 1660 roku był też właścicielem Brzegu, pełnił urząd radcy cesarskiego i był dworzaninem cesarza Leopolda. Znany był również z wielu fundacji sakralnych. Nie wiadomo czy w ten sposób chciał zaznaczyć swoje wyznanie katolickie, działo się to niedługo po wojnie trzydziestoletniej.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: