Kościół pw. Matki Boskiej Gromnicznej w Kożuchowie

Zwiedzony: 24 listopada 2002

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 97 z 16.04.1958

,
0°C
Kościół pw. Matki Boskiej Gromnicznej w Kożuchowie
marzec 2008

Położenie:

Kościół pw. Matki Boskiej Gromnicznej w Kożuchowie – 

(niem. Freystadt), 

w północno–zachodniej części rynku, 

w powiecie 

nowosolskim, 

w województwie lubuskim, 

w Polsce.

Opis:

Kościół pw. Matki Boskiej Gromnicznej w Kożuchowie został wybudowany w połowie XIII wieku jako skromna, kamienna, jednonawowa budowla (wg legendy miał powstać z fundacji Bolesława Krzywoustego już w 1125 roku). Pierwsza wzmianka pochodzi z 1272 roku z dokumentów księcia Henryka III głogowskiego. Po zniszczeniu w pożarze w 1339 r. został odbudowani i jednocześnie powiększony. Dalszej rozbudowy dokonano w XV w. dobudowując kaplicę, zakrystię i nawę boczną przy prezbiterium. Po kolejnym pożarze w 1554 r. podwyższono mury prezbiterium wyrównując je z murami naw, a dachy zastąpiono trzema równoległymi nakrywającymi poszczególne nawy. Także dach wieży do tej pory iglicowy został wzbogacony o krenelaż.

W roku 1725 dobudowana została kaplica Oliwna. W 1840 r. ukończono budowę organów.

Architektura

Wielokrotne przebudowy, modernizacje, rozbudowy spowodowały że dzisiaj kościół jest trzynawową budowlą z kamienia i cegły. Główna bryła kościoła utrzymana jest w stylu gotyckim, wieża i jej dach prezentują styl barokowy natomiast sklepienie nawy oraz prezbiterium przebudowane zostało w epoce renesansu. Nawy i prezbiterium przekryte są sklepieniem krzyżowym, kaplice – krzyżowo-żebrowym, a zakrystia – sieciowym. Nawy wydzielone są ostrołukowymi arkadami wspartymi na ośmiobocznych kolumnach. W ściany naw podpartych na zewnątrz skarpami wmurowano kilkanaście renesansowych płyt nagrobnych.

Wyposażenie

Większość wyposażenia kościoła pochodzi z okresu baroku z XVII i XVIII w.

Na uwagę zasługują:

  • ołtarz główny – pochodzi z drugiej połowy XVIII w. Starsze są natomiast dwa umieszczone w nim obrazy: Ofiarowanie w świątyni (skrzydło północne) i Chrzest w Jordanie (skrzydło południowe). Po obu stronach umieszczono rzeźby św. Piotra i Pawła. Rokokowe tabernakulum wykonano z drewna polichromowanego w kolorze złotym
  • rzeźba Pieta – jeden z najcenniejszych obiektów w kożuchowskim kościele powstał prawdopodobnie w XVIII w. Obecnie znajduje się w kaplicy pw. Wszystkich Świętych. Nieznany jest obecnie jej autor, wiadomo tylko że reprezentował nurt rzeźby XVIII wiecznej nawiązującej do późnego gotyku
  • ambona – z 1681 r. Wykonana z marmoryzowanego i złoconego drewna. Ozdobiona scenami z Nowego Testamentu, puttami, owocowymi girlandami i konchami
  • liczne obrazy olejne, m.in. Chrystus przed Kajfaszem, Chrystus przed Piłatem, Zstąpienie do piekieł, Jerzy walczący ze smokiem
  • organy – 23 głosowe, ukończone w 1840 r. przez Ludwiga Hartiga z Nowej Soli. Poświęcenia dokonano 29 listopada 1840 r. W roku 1992 przeprowadzono remont organów

Galeria:

Panoramy sferyczne 3D:

Inne zabytki w województwie lubuskim:

Dwór w Stypułowie

Otoczony fosą i wałami ziemnymi dwór obronny powstał prawdopodobnie w połowie XVI wieku. Na początku XVII wieku majątek przejściowo znalazł się we wspólnym władaniu rodziny von Unruh i Hansa von Waldow.

Kościół w Bytomiu Odrzańskim

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Stefana pojawia sie po raz pierwszy w dokumentach z 1175 roku. Istniała tu wówczas osada targowa ulokowana w pewnym oddaleniu od grodu. Osad targowa dała początek miastu Bytom Odrzański. Pierwotna romańska budowla została przebudowana w końcu XIV w. kiedy to postawiono świątynie w stylu gotyckim. W XV w. od zachodu dobudowano wysoką wieżę.

Zamek w Miodnicy

Udokumentowana źródłowo w 1467 roku siedziba rycerska w Miodnicy, powstała nie­wątpliwie wcześniej. Z zachowanych reliktów można sądzić, że było to założenie obron­ne na planie nieregularnego wieloboku, otoczone murem i fosą, z piętrowym budynkiem mieszkalnym przy zachodnim boku. Mógł to być obiekt typu wieży mieszkalnej, najpew­niej częściowo drewniany. W 1. poł. XVI wieku, na miejscu zamku, wykorzystując część jego murów, Hans von Unruh, wzniósł dwór obronny, zachowany do dziś w przebudowa­nym kształcie. W XIX wieku przedłużone zostało skrzydło południowe, którego zewnętrz­nej stronie nadano walor fasady.

Kościół w Gołaszynie

Kościół pod wezwaniem św. Marcina wzmiankowany w 1225 roku. Powstał w drugiej połowie XIII w. murowany z kamienia polnego, z jedna nawą i węższym zamkniętym trójbocznie prezbiterium od wschodu. Do prezbiterium przylega kruchta od południa i zakrystia od północy, do nawy wieża od zachodu. Nawa przekryta drewnianym stropem z barokowa polichromia, prezbiterium sklepieniem sieciowym (XVI w.) Nadbudowa wieży i przybudówki od południa pochodzą z 1883 roku. Wyposażenie wnętrza barokowe. Całość otacza mur kamienny wzniesiony prawdopodobnie w XV w.

Zamek w Kożuchowie

Od połowy XIII wieku Kożuchów należał do dzielnicy Piastów głogowskich, przez krótki czas był siedzibą książęcą i w tym czasie, zapewne przed 1415 rokiem został zbudowany murowany zamek w Kożuchowie. Mury wzniesiono z kamienia narzutowego w układzie warstwowym, w wyższych partiach z cegły.

Krzyż pokutny w Borowie Wielkim

Krzyż pokutny w Borowie Wielkim wmurowany w południową ścianę prezbiterium kościoła pw. św. Wawrzyńca. Odkryty podczas prac remontowych 17 marca 2009 r.

Zamek w Łagowie

Zamek na przesmyku jezior Łagowskiego i Ciecz zbudowany został w stylu gotyckim w XIV w. przez rycerski zakon joanitów, którzy mieli tu swą komandorie. Do roku 1810 był siedzibą zakonu, a następnie przeszedł w ręce prywatne. Przebudowany częściowo w XVII w. w stylu barokowym. Odremontowany w latach 1964 - 70.

Kościół w Dzikowicach

Kościół w Dzikowicach w stylu wczesnogotyckim, zbudowany w XIII wieku z kamienia polnego i rudy darniowej, jednonawowy. Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1273 r. Obecny kształt budowli pochodzi z ok. 1406 r. W XV w. dobudowano ceglaną wieżę.

Dwór w Jeleninie

Dwór w Jeleninie Dolnym od średniowiecza była siedzibą rodową hrabiów von Knobersdorff. Dwór powstał w latach 1781-1797 wzniesiony przez ówczesnego właściciela generała von Franckenberg. Przebudowany w XIX w. w stylu klasycystycznym. Po II wojnie światowej przejęty przez Skarb Państwa. Od jakiegoś czasu nieużytkowany obiekt popada w coraz większą ruinę (zawaliły się m.in. dachy).

Dwór w Starym Żaganiu

Dwór w Starym Żaganiu w stylu klasycystycznym został wzniesiony w 4. ćw. XIX wieku. To budynek muro­wany z cegły pełnej, tynkowany, z pokryciem dachowym z dachówki ceramicznej karpiów­ki. Rozplanowany na rzucie prostokąta z elewacją frontową zwróconą w kierunku połu­dniowym. Dwukondygnacyjna, podpiwniczona bryła nakryta jest wysokim dachem czte­rospadowym z lukarnami i wydatną wystawką – w osi fasady zwieńczoną trójkątnym szczy­tem – przekrytą dachem naczółkowym. Siedmioosiowa elewacja frontowa zakomponowa­na jest niesymetrycznie.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Ostatnio dodane:

Losowe wpisy:

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: