Kaplica na Górze Świętej Anny

pw. św. Anny

Zwiedzony: 13 kwietnia 2009

Obiekt zabytkowy

nr rej.: 389 z 2.04.1963

,
0°C
Kaplica na Górze Świętej Anny
kwiecień 2009

Położenie:

Kaplica na Górze Świętej Anny – 

(niem. Annaberg, kolonia Wühleisen), 

na górze w zachodniej części wsi, 

w powiecie 

głogowskim, 

w województwie dolnośląskim, 

w Polsce.

Opis:

Kościół pw. św. Anny jest to mała kaplica – miejsce pielgrzymek mieszkańców Głogowa i okolic. U podnóża zaś wzniesienia – niewielka miejscowość, która przed wojną nosiła nazwę Annaberg, a dziś – Góra św. Anny. Pierwsze wzmianki o kaplicy, wówczas drewnianej, pochodzą z 1514r. i już wówczas – według dokumentów, które przetrwały po dzień dzisiejszy – była miejscem pielgrzymek wiernych. Obecny budynek zawdzięcza swój wygląd właścicielowi Kromolina, którym był hrabia Johann Christoph von Churschwandt. W 1716 roku rozpoczął on budowę murowanej kaplicy na miejscu poprzedniej drewnianej. W 1740 roku otrzymała ona dziedziniec, otoczony półkolistymi arkadami, co utworzyło rodzaj atrium.

Budynek samej kaplicy założony został na bazie prostokąta, a jedynymi jej zdobieniami są renesansowe szczyty. Od wschodu dobudowano zakrystię, od zachodu zaś półkolistą przybudówkę, skąd głoszono kazania dla przybyłych pielgrzymów zgromadzonych na dziedzińcu. Wyposażenie wnętrza jest utrzymane w stylu barokowym. Na tylnej części ołtarza zachowały się napisy z lat 1796, 1881 i 1882 – związane z renowacjami i modernizacją kaplicy. Przed kaplicą znajduje się statua św. Jana Nepomucena. Pod nią, na prawie zatartym przez czas napisie w języku niemieckim, umieszczono modlitwę w języku polskim.

Do kaplicy p.w. św. Anny prowadzi dość stroma ścieżka, na której tylko na początku pojawiają się schody.

Dziś kaplica jest kościołem filialnym parafii w Brzegu Głogowskim. Msza św. obecnie odprawiana jest raz do roku, w niedzielę po św. Annie (czyli po 26 lipca), podczas której odbywa się błogosławienie i poświęcenie Głogowa i Ziemi Głogowskiej oraz zgromadzonych tam samochodów.

U stóp ścieżki zobaczyć można ruiny, prawdopodobnie pustelni. Po okolicy krąży bowiem opowieść o Polaku pustelniku o imieniu Jan, który tam mieszkał w czasie międzywojnia. Człowiek ten pomagał Polakom przywiezionym na te tereny do prac przymusowych, modlił się razem z nimi, śpiewał pieśni w języku polskim. Został za to aresztowany przez Gestapo, a następnie stracony prawdopodobnie w Głogowie. Jedynym potwierdzeniem tej historii jest jej zapis na jednej ze ścian muru, który okala kaplicę Góra św. Anny. Tam też przeczytać można o dziejach samej kaplicy.

na podstawie

Opis powstał na podstawie:

tablicy umieszczonej przed kaplicą
Zobacz

Galeria:

Panoramy sferyczne 3D:

Inne zabytki w województwie dolnośląskim:

Ruina kościoła we Wróblinie Głogowskim

Wróblin Głogowski został wyludniony z powodu bliskiego sąsiedztwa Huty Miedzi Głogów. Obecnie znajduje się w granicach administracyjnych Głogowa i zamieszkuje go jedna rodzina. Na terenie wysiedlonej wioski stoi opuszczony kościół pw. św. Heleny. Interesujący obiekt z bardzo ciekawym wnętrzem, mogącym pomieścić zapewne kilkanaście osób. Jest to budowla klasycystyczna, salowa, wybudowana w 1810 roku z cegły. W 1964 roku została odnowiona dzięki mieszkańcom Wróblina Głogowskiego, co upamiętnia tablica we wnętrzu. Od zachodu znajduje się wieża. Świątynia jest obecnie nieużytkowana i coraz bardziej niszczeje.

Kościół pw. św. Józefa w Krzeszowie

Kościół pomocniczy pw. św. Józefa Oblubieńca, kościół bracki, obecnie pomocniczy, powstał w latach 1690 - 1696. Jest to budowla jednonawowa, z rzędami płytkich kaplic przylegających do nawy od strony wschodniej i zachodniej i z emporami ponad nimi, głęboki chór zakonny zakończony absydą od północy, fasada ze spływami walutowymi w szczycie i kamiennymi rzeźbami w niszach. Wnętrze kościoła nakryte sklepieniem kolebkowym z lunetami i w całości pokryte, wraz z chórem i kaplicami bocznymi freskową dekoracją malarską autorstwa M. Willmanna. We wnętrzu wyposażenie z czasów budowy.

Dwór w Radomierzu

Pierwsze wzmianki o właścicielach wsi pochodzi z XIV w. kiedy to była własnością rycerza Clericusa Bolcze. W roku 1506 miejscowość została kupiona przez boczną linię bogatego rodu Schaffgotschów, którzy zarządzali majątkiem z przerwami do połowy XVII w. K. Eysymontt przypuszcza, że fundatorem dworu był Bernard I Schaffgotsch, czyli dwór powstał przed jego śmiercią w 1559 roku. Następna rozbudowa nastąpiła kiedy majątkiem zarządzał Bernard III Schaffgotsch około 1612 roku. W roku 1644 nastąpiło zniszczenie dworu, został on jednak natychmiast odbudowany. W 1779 roku w wyniku pożaru zginęły trzy osoby. W trakcie odbudowy zmieniono wygląd elewacji.

Zamek w Górze

Historia niewiele mówi o średniowiecznym zamku w Górze. Nie jest znany ani jej założyciel, ani późniejsi właściciele. Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1155 r. z bulli papieża Hadriana IV. Lokacji miasta dokonał książę Henryk III Głogowski około 1288 r. Od 1319 r. Góra należała do Piastów Śląskich z linii ścinawskiej. Od końca XIV w. stała się własnością Piastów cieszyńskich, którym to właśnie przypisuje się budowę murowanej siedziby. Zamek włączony był w obwód obwarowań miejskich, zbudowany był na planie czworoboku z kolistymi basztami umieszczonymi w narożnikach. W 1491 r. właścicielem Góry był Jan Olbracht, późniejszy król Polski. W XIX w. zbrojownię przebudowano na więzienie i pod tą nazwą jest znana do dziś dnia.

Zamek w Jaworze

Zamek w Jaworze - pierwotna warownia powstała prawdopodobnie w połowie XIII w. wzniesiona przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I. Założenie wieloboczne, otoczone kamiennym murem pełniło do 1368 roku rolę siedziby książąt świdnickich, a potem przez krótki czas było w posiadaniu księżnej Agnieszki, po której Jawor przejęli niemieccy możni. Wielokrotnie przebudowywany i odbudowywany po zniszczeniach (np. z wojny trzydziestoletniej) stracił swój wygląd średniowiecznej warowni. Od roku 1764 r. aż do końca II wojny światowej pełnił rolę więzienia. Zachowany zamek kryje w swym murach ślady pierwotnej zabudowy.

Zamek Kliczków

Nad brzegiem rzeki Kwisy, w zabytkowym parku stoi okazały zamek zbudowany pod koniec XIII w. przez Bolka I - księcia świdnicko – jaworskiego. W XVI w. warownia należała do księżnej Anny, a następnie przeszła w ręce rodów rycerskich: do 1387 r. byli to Kittlitzowie, później do 1391 Zeidlitzowie, a po nich do 1631 roku Rechenbergowie z Przemkowa.

Zamek w Czernej

Renesansowy zamek w Czernej - dzieło znanego architekta Jana Lindera. Powstał z inicjatywy Wolfganga von Glaubitza w latach 1558 - 1559. Zachowana tablica z napisem: "1558 MONTAGII NACH PFINGSTEN HAT WOLF GLAUBITZ DEN BAW AUGEFANGEN". Obiekt przebudowany w 1725 roku oraz w latach 30-stych i 50-tych XIX wieku. Jest to trzykondygnacyjna, dwutraktowa budowla z kamienia i cegły. Budynek posiada wieżyczkę od południa i jest malowniczo przykryty dwoma równoległymi dachami dwuspadowymi o renesansowych szczytach.

Zamek w Wąsoszu

Zamek książęcy wzniesiony w XIV w. na miejscu grodu książęcego przez książąt oleśnicko –głogowskich. W 1432 roku bezskutecznie oblegany przez husytów. Od 1520 roku stanowił własność biskupa wrocławskiego Jana Turzona, następnie we władaniu książąt legnicko-brzeskich. Zniszczeniu uległ w czasie wojny trzydziestoletniej w 1759 r. przez wojska austriackie. Odbudowany został w stylu barokowej rezydencji. Północne skrzydło z kaplicą zostało rozebrane.

Zamek w Czerninie

Wieś Schyrnino wymieniana jest w dokumentach z 1308 roku. Wchodziła wtedy w skład dóbr kościelnych. Budowę zamku rozpoczął na przełomie XIV i XV w. kasztelan międzyrzecki Jan z Czerniny herbu Wierzbno. Po jego śmierci w 1423 r. zamkiem zajął się jego syn Jocusch Von der Czyrne, ale już siedem lat później sprzedał majątek niejakiemu Magnusowi von Label. Około 1492 roku zamek wraz z otaczającymi go dobrami trafia w ręce rodziny von Dohna. Ich starania doprowadziły do nadania przywileju lokacyjnego dla miasta przez Władysława Jagiellończyka.

Zamek Grodziec

W miejscu gdzie przed wiekami miało swój gród plemię Bobrzan, na wysokiej zalesionej górze wznosi się zamek książęcy. Od X wieku istniała tu kasztelania Gradice. Pierwszą warownie wybudował Władysław II Wygnaniec w 1149 roku. Wspomina o tym Bulla papieża Hadriana II. W roku 1320 zamek sprzedano rycerskiemu rodowi Bożywojów, a w 1473 roku Grodziec kupił legnicki książę Fryderyk I.

Komentarze:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

ZACZEKAJ !

Jest jeszcze tyle do zobaczenia: