Miesięczne Archiwum: Lipiec 2008

Zamek Backelstein

Zamek Backelstein

Zamek Backelstein jest wczesnośredniowiecznym zamkiem drewnianym, założonym na opadającej pionowo w dół skale, prawie nie do zobaczenia z doliny. Historia zamku nie jest wcale znana. Nie wiadomo nawet do dzisiaj jaka była jego prawdziwa nazwa. Używana obecnie nazwa Backelstein pochodzi z języka ludowego. O tym że zamek w ogóle istniał świadczą wykute w skale otwory po belkach, napis i małe skalne schody. W podaniach ludowych zamek nazywany jest zamkiem myśliwskim cesarza Fryderyka Barbarossy. Znalezione żółte skorupy kół garncarskich pozwalają je datować na XIII w. Po przeciwnej stronie doliny zobaczyć można refugium z czasów karolińskich – Burghalder.

Zamek Burghalder

Zamek Burghalder

Położone na pagórku „Burghalder”, 370 metrów ponad miejscowością Hauenstein refugium powstało prawdopodobnie w czasach Karolingów w IX w. Służyło jako miejsce schronienia dla okolicznej ludności w czasie wojny. Po wejściu na szczyt niewiele można zobaczyć. O tym że istniał tu zamek informuje wykuta w skale inskrypcja. Dopiero dokładne rozejrzenie pozwoli nam znaleźć resztki rowów i wałów ziemnych.

Zamek Wilgartaburg

Zamek Wilgartaburg

Wilgartaburg lub Wiligartaburg zaliczany jest do najstarszych zamków w Pfalzu. Niestety jego historia nie jest bliżej znana. Powstał przypuszczalnie na początku XI w. wybudowany przez opata klasztoru Hornbach. W czasie przeprowadzonych prac wykopaliskowych stwierdzono, że obiekt był użytkowany do XIII w. Nie wiadomo czy został zniszczony w tym czasie czy też później. Podania mówią, że mieszkała tu hrabina Wiligarta prowadząc pustelnicze życie po śmierci jej męża, żeby odpokutować za jego rozwiązłe życie.

Pałac Wissembourg

Pałac Wissembourg

Pałac Stanisława, taką oficjalną nazwę nosi budynek, to zabudowania w kształcie litery U wraz z ogrodem i dziedzińcem o łącznej powierzchni 2600 metrów kwadratowych. Pałac był rezydencją i schronieniem króla Stanisława Leszczyńskiego latach 1719-1725, czyli do czasu wydania swej córki Marii za króla Francji Ludwika XV.
Ostatnio pałac używany był jako szpital oraz dom dla osób w podeszłym wieku. Latem 2013 roku pałac został wystawiony na sprzedaż

Pałac w Kożuchowie

Pałac w Kożuchowie

Od 1709 roku stary folwark położony w rejonie przedmieścia głogowskiego przeszedł w posiadanie rodziny von Kalckreut. Z ich inicjatywy w pierwszej połowie XVIII w. powstała rezydencja szlachecka w otoczeniu parku. Kalckreutowie byli jego właścicielami do końca II wojny światowej. Pałac spalony został w 1945 roku, a jego resztki rozebrano w 1963 r.

Kościół św. Ducha w Kożuchowie

Kościół św. Ducha w Kożuchowie

Kościół szpitalny wzniesiony przy szpitalu pod tym samym wezwaniem założono w drugiej połowie XIII wieku na dawnym przedmieściu żagańskim czyli poza murami miejskimi, przy obecnej ulicy 1 Maja. Pierwsza wzmianka w dokumentach pochodzi z 1320 r. mówiąca o zwiększeniu dotacji na kościół przez księcia Henryka IV. Następna pochodzi z 1349 roku kiedy to żagański mieszczanin Peter Unglowb część dochodów ze wsi Cisów przekazywał na rzecz szpitala św. Ducha.

Kościół w Mirocinie Dolnym

Kościół w Mirocinie Dolnym

Zbudowany na wzniesieniu w zachodniej części wsi kościół gotycki powstał w końcu XIII w. nosząc wówczas wezwanie św. Andrzeja. W roku 1271 wieś jaki i zapewne kościół przekazany został przez księcia głogowskiego Konrada pod patronat zakonowi żeńskiemu z Nowogrodu Bobrzańskiego. Do połowy XV w. kościół należał do parafii w Mirocinie Górnym. Samodzielna parafia utworzona została po 1522 r. W końcu XIX w. świątynia popadła w ruinę z powodu opuszczenia. Do dziś kościół przetrwał w stanie praktycznie niezmienionym, remont generalny przeszedł w roku 1946). W 1948 świątynie poświęcono i ponownie włączono do parafii w Mirocinie Górnym. Ponownego remontu dokonano w końcu XX w.