Roczne Archiwum: 2008

Pałac w Dankowicach

Pałac w Dankowicach

Pałac w Dankowicach powstał pod koniec XVII w. prawdopodobnie z inicjatywy ówczesnych właścicieli rodziny von Kottwitz. Posiadłość należała do nich do 1791 r. Wówczas to w dokumentach wymieniana jest rodzina von Bessewitzów. Następnie w 1802 roku przechodzi w posiadanie Maggerów (wymieniano ich w księgach adresowych z 1930 r.) Ostatnimi właścicielami do 1945 r. była rodzina von Pol.

Dwór w Glinicy

Dwór w Glinicy

Glinica była rodowym gniazdem rodu von Niebelschütz nieprzerwanie od 1446 roku do końca II wojny światowej. Obecny obiekt powstał około 1680 roku w stylu renesansowym. W czasie wojny trzydziestoletniej uległ on zniszczeniu i został przebudowany w stylu wczesnobarokowym. Budynek na planie prostokąta o wymiarach 20 x 30 m., z zachowanym trójdzielnym podziałem. Otoczony fosą, nad którą od zachodu przerzucono mostek z kamienną balustradą. Podczas kolejnej przebudowy w 1900 roku od strony ogrodu dobudowano taras z umieszczonym nad nim balkonem. Od strony południowej powstał zaś balkon w formie loggi.

Krzyże pokutne w Kłodzie

Krzyże pokutne w Kłodzie

Dwa krzyże pokutne typu łacińskiego, wmurowane w północną elewację kościoła. Wykonane z piaskowca, z tym że prawy jest pod warstwą tynku (widoczny jest tylko jego zarys), natomiast na lewym warstwa tynku jest usunięta tylko w obr

Zamek w Czernej

Zamek w Czernej

Renesansowy zamek w Czernej – dzieło znanego architekta Jana Lindera. Powstał z inicjatywy Wolfganga von Glaubitza w latach 1558 – 1559. Zachowana tablica z napisem: „1558 MONTAGII NACH PFINGSTEN HAT WOLF GLAUBITZ DEN BAW AUGEFANGEN”. Obiekt przebudowany w 1725 roku oraz w latach 30-stych i 50-tych XIX wieku. Jest to trzykondygnacyjna, dwutraktowa budowla z kamienia i cegły. Budynek posiada wieżyczkę od południa i jest malowniczo przykryty dwoma równoległymi dachami dwuspadowymi o renesansowych szczytach.

Dwór w Solnikach

Dwór w Solnikach

Dwór obronny z XVI w. zbudowany przez rodzinę von Braun. Przebudowany w końcu XVIII w. Otrzymał wówczas skromne klasycystyczne dekoracje elewacji. Na początku XIX wieku przeszedł w posiadanie rodu von Dobschütz poprzez małżeństwo Henrietty von Braun z generałem kawalerii Wilhelmem von Dobschütz. Pozostał w ich posiadaniu do 1836 r. kiedy to po śmierci generała został sprzedany doktorowi Gleim. Owdowiała Henrietta zmarła dopiero w 1854 r. Ich tablice nagrobne zachowały się w Solnikach. Rodzina Gleim posiadała dwór do końca II wojny światowej.

Krzyż kamienny w Niegosławicach

Krzyż kamienny w Niegosławicach

Krzyż kamienny znajduje się przy furcie kościelnej między plebanią a kościołem. Ma wymiary 73 x 48 x 21 cm. Wykonany jest z wapienia.
Pierwotnie krzyż umieszczony był naprzeciw dawnej kuźni pod szopą. Na krzyżu wyryto dwie głębokie pionowe linie.
Nie jest znana data ani powód powstania tego krzyża. Możliwe, że pochodzi on z późnego średniowiecza. Jest to jednak hipoteza nie poparta żadnymi dowodami.

Kościół w Niegosławicach

Kościół w Niegosławicach

Wczesnogotycki kościół parafialny pw. św. Anny zbudowany został w II połowie XII w. z kamienia polnego. Początkowo była to budowla jednonawowa z prostokątnym prezbiterium, do której w 1601 roku dostawiono wieżę, a w 1750 kaplicę od północy. Barokowe wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII w. Kościół otacza mur, w którym umieszczono gotycką, murowaną z kamienia, ostrołukową bramę z XV w., nakrytą dachem czterospadowym. W narożniku muru znajduje się również dawna kaplica grobowa z XVIII w.

Kapliczki wotywne w Kożuchowie

Z ufundowanych około 1670 roku przez Georga Abrahama von Dyherrn dwunastu kapliczek, do dnia dzisiejszego zachowało się jedynie osiem. Nie jest dokładnie stwierdzone z jakiego powodu Dyherrn kazał wybudować kapliczki. Podniesiony do godności barona w 1655 roku, od 1660 roku był też właścicielem Brzegu, pełnił urząd radcy cesarskiego i był dworzaninem cesarza Leopolda. Znany był również z wielu fundacji sakralnych. Nie wiadomo czy w ten sposób chciał zaznaczyć swoje wyznanie katolickie, działo się to niedługo po wojnie trzydziestoletniej.

Dwór w Letnicy

Dwór w Letnicy

Budowę pierwszego założenia dworsko-folwarcznego należy wiązać z postacią Christopha von Köslitz z Buchałowa – męża Margaret von Knobelsdorff, który w 1569 roku otrzy­mał Letnicę (niem. Lattnitz) w lenno. 20 grudnia 1601 roku część wsi z górnym folwar­kiem i nowym dworem przejął po jego śmierci Hans. W roku 1685 najmłodszy syn Han­sa – Max von Köslitz sprzedał niedochodowy majątek za dziesięć tysięcy talarów Hanso­wi von Schenkendorf. Bezdzietny von Schenkendorf testamentem z dnia 30 czerwca 1692 roku ustanowił spadkobiercami dóbr letnickich braci Hansa i Sigmunda von Diebitsch z Narthen. W roku 1733, po spłaceniu brata, Hans Diebitsch przebudował renesansowy dwór, nadając mu formę barokową. Prace zakończono w 1735 roku, o czym świadczy za­chowany do dziś na fasadzie kartusz herbowy rodziny von Diebitsch, opatrzony napisem „H E F V D 1735” (oznaczający inicjały Hans Ernst Freiherr von Diebitsch).